تاريخ : چهارشنبه سی ام مهر 1393 | 23:39 | نویسنده : روشنایی
چه آزمايشي و چه وقتي چبا آزمایش های زمان بارداری آشنا شويد مادر و پدری که در انتظار تولد نوزاد خود هستند، این روزها بیشتر از هر زمان دیگری می توانند آگاهی خود را نسبت به جنین در حال رشد خود بالا ببرند. دراینجا بطور وسیعی به مسئله آزمایش هایscreening و diagnostic جنین که احتمالاً شما هم بعضی از آنها را انجام داده اید، می پردازیم و اینکه چگونه بعضی از زوج ها با تصمیم ها ی منطقی و یا احساسی که در رابطه با این تست ها می گیرند دوران بارداری خود را می گذرانند. تست های زمان بارداری می تواند مثل شمشیری دو لبه عمل کنند. معمولاً جواب این آزمایشات به والدینی که منتظر تولد نوزاد خود هستند آرامش خاطر می دهد. اما بعضی ها معتقدند که به علت نادر بودن بیماری های مادرزادی در نوزادان، در بیشتر مواقع این آزمایشات صرفاً موجب استرس و ناراحتی برای والدین می شود و بسیاری دیگر معتقد هستند که این آزمایش ها به زوج ها اجازه می دهد، که در مورد نوزاد خود قبل از تولد آگاهی داشته باشند. در این میان والدینی نیز هستند که با حقایق تلخی مواجه می شوند، که جنین آنها دچار بیماری است و در اینصورت مجبور به گرفتن تصمیماتی می شوند، که ممکن است، منجر به خاتمه بارداری گردد. مسئله انجام این آزمایش ها بسیار دشوار و در مواردی پریشان کننده است و آنچه برای بعضی از زوج ها بنظر صحیح است، احتمالاً برای دیگران بطور کلی غلط باشد. بعضی از خانم های باردار تصمیم می گیرند که در هر صورت حتی با دانستن ناهنجاری در جنین خود به بارداری خاتمه ندهند و بعضی دیگر حاضر به انجام آزمایش تست مایع رحمی برای بررسی وضعیت جنین می شوند و هیچ جواب نگران کننده ای نیز دریافت نمی کنند . با اینحال بسیاری از بانوان حاضر به انجام تمامی آزمایشات پیش رو هستند تا از وضعیت و سلامت جنین خود مطلع شوند و با این کار امیدوارند که به تمامی نگرانی های دوران بارداری خود پایان دهند. دکتر اوبرایان متخصص ژنتیک و جنین در بیمارستان زنان و نوزادان می گوید: انجام این آزمایش ها برای خانم های باردار مسئله حساسی است وممکن است احساس فشار زیادی برای انجام این تست ها داشته باشند، اما آنها نباید چنین حسی داشته باشند. انجام این آزمایش ها می تواند چنان حساس باشد که والدین باید خیلی زود برای انجام آن تصمیم گیری کنند، حتی قبل از اینکه تصمیمی برای بچه دارشدن بگیرند. نرس ماما باربارا مک فارلین از بخش زنان دانشگاه ایلینویز می گوید: زمانی که لقاح جنین انجام شد، ساعت شروع به شمارش می کند. زمانیکه این آزمایش ها بطور کامل انجام گیرد، هنوز راهکارهایی وجود دارد. در ادامه رایج ترین روش های آزمایشات تشخیصی (diagnostic) که امروزه پیشنهاد می شود بهمراه چند طریقه دیگر که خانم های باردار انجام می دهند را مورد بررسی قرار می دهیم. (اما اینکه چه آزمایش هایی به شما پیشنهاد می شود و کدام آزمایش ها را شما برای خودتان انتخاب می کنید، ممکن است نوع آزمایش ها براساس سن، محل سکونت، تاریخچه خانوادگی و بسیاری از مسایل دیگر با خانم های باردار دیگر فرق کند) سه روش از انواع این آزمایش ها و اینکه جواب آنها به شما چه می گوید را در این مطلب می خوانید. تست غربالگری (screening) به بیشتر خانم های باردار این تست در سه ماهه اول و دوم پیشنهاد می شود. جواب این آزمایش بصورت مثبت یا منفی است بصورتیکه مشخص می کند آیا خطر خاصی جنین را تهدید می کند یا خیر. مشاور ژنتیک و مدیر برنامه آموزش مشاوره ژنتیکی در دانشگاه نورث وست شیکاگو کتی ویک لاند می گوید: جواب این آزمایش هرگز بلی یا خیر نیست، بلکه سوالی که این آزمایش می تواند جواب دهد مقدار خطری است که احتمالاً جنین با آن روبرو است. هرخانمی بر اساس شخصیت، تحصیلات و حتی نحوه دریافت یک خبر، خطر را درک وتفسیر می کند. اما به احتمال زیاد بیشترین تاثیر بر درک و تفسیر خطرات، تجربیات خانم ها است. خانم ویک لاند می گوید: اگر خانمی هستید که صاعقه آسمانی به شما زده است، حتماً می گویید که به احتمال یک درصد این اتفاق دوباره برای من خواهد افتاد. تست تشخیصی(diagnostic) برخلاف تستscreening، دراین آزمایش با بررسی نمونه کوچکی از ماده ژنتیکی جنین در داخل رحم ،می توان درصورت احتمال وجود نواقص جنینی، از آن آگاه شد. تقریبا به 5 درصد از بانوان باردار بعد از انجام تست screening انجام تست diagnostic پیشنهاد می شود، زیرا با جمع بندی نتیجه تست screening، و تست diagnostic احتمال خطا در نتیجه نهایی کاهش پیدا می کند. تست routine : علاوه بر تست هایی که در بالا شرح داده شد، برای تشخیص انواع باکتری در ادرار، شما بایستی آزمایش ادرار را نیز انجام دهید، که نشانه ابتلا به بیماری های مجاری ادرار را مشخص کند و همچنین بالا رفتن اندازه پروتئین دفع شده توسط ادرار، خطرات احتمالی برای جنین را بوجود می آورد. مسایلی که باید در نظر گرفته شود احتمالاً بزرگترین مسئله در انجام آزمایش های بارداری این است که با مشاهده هرگونه ناهنجاری در جواب آزمایش، والدین چه خواهند کرد. نرس ماما باربارا مک فارلین می گوید: آیا بانوان باردار به فکر خاتمه بارداری خود خواهند بود؟ ولی این جواب حقیقت ندارد. خانم های باردار می توانند به نگهداری از جنین خود ادامه دهند در حالیکه از زمان خود استفاده کرده و خود را در مورد وضعیت نوزاد آموزش داده و با والدین دیگری که دچار چنین وضعیتی شده اند صحبت کرده و احتمالاً خود را برای زایمان آماده کنند. برای مثال اگر نوزاد به دلیل ناهنجاری جنینی نیاز به جراحی قلبی داشته باشد ، می توانند بیمارستانی را انتخاب کنند که در آن قابلیت زایمان و عمل جراحی قلب را هم زمان داشته باشد. تست های زمان بارداری ممکن است نیاز به تصمیمات بزرگی داشته باشند که احتمالاً پزشک شما نمی تواند به اندازه کافی و یا بطور واضحی درباره آنها با شما به گفت وگو بپردازد. صحبت درباره تست های زمان بارداری ممکن است بیش از یکساعت نیاز به وقت داشته باشد و احتمالاً دکترها چنین زمانی را برای گفتگو با شما نداشته باشند. علاوه براینکه دانش بر جزئیات آزمایش های گوناگون ممکن است در تخصص آنان نباشد. به همین دلیل بسیاری از پزشکان بطور معمول خانم های باردار را به مشاورین ژنتیکی معرفی می کنند که در این امر متخصص هستند. نکته بسیار مهم این است که اگر جواب تستdiagnostic نشان دهنده ناهنجاری باشد، برای تشخیص ثانوی باید باپزشک دیگری که متخصص در بارداری های پرخطر است، نیز مشورت شود. تست (CVS) chorionic villus sampling این تست برای تشخیص مشکلات ژنتیکی انجام می شود. به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: کسانی که سن آنها بیش از 35 سال است و یا بانوانی که جواب تست screening آنها در سه ماهه اول بارداری غیر عادی بوده است. زمان انجام این آزمایش: زمان این تست هفته 10 تا 12 می باشد. در این تست بدنبال چه چیزی هستند: سندرم داون و بیماری های دیگری در ارتباط با ناهنجاری های کروموزم. این تست چگونه انجام می شود: با وارد کردن لوله ای به داخل رحم و یا وارد کردن سوزنی به درون رحم قسمتی از بافت جنین برداشته می شود. درصد صحت این تست: تقریباً صد درصد جواب آن صحیح می باشد و خطر این تست برای سقط جنین تقریباً یک درصد است. و اگر نقصی در جنین تشخیص داده شد: شما احتیاج دارید که تصمیم بگیرید، آیا می خواهید به بارداری خود ادامه دهید. آزمایش سه ماهه اول first-trimester screening این تست برای تشخیص سندرم داون انجام می شود. به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: تمامی بانوان باردار زمان انجام این آزمایش: در 10 تا 13 هفته بارداری در این تست بدنبال چه چیزی هستند: ناهنجاری های کروموزومی مثل سندرم داون و 18trisomy (که اغلب ناهنجاری خطرناکی می باشد) و بعضی از نارسائی های قلبی. این تست چگونه انجام می شود: نمونه خون خانم باردار گرفته می شود و سه گونه از پروتئین های جنین اندازه گیری می شود. نتیجه این آزمایش با جزئیات آزمایش اولتراساند که شفافیت ناحیه گردن جنین را نمایش می دهد جمع بندی می شود. درصد صحت این تست: در این آزمایش 80 تا 85 درصد سندرم داون مشخص می گردد و احتمال خطای آن برای مثبت بودن سندرم داون بین 4 تا 6 درصد می باشد. و اگرجواب آزمایش مثبت باشد که جوابی ناخوشایند برای والدین خواهد بود، در اینصورت احتمالا زوج ها تصمیم به انجام آزمایش تشخیصی (diagnostic) دیگری می گیرند که از نتیجه آزمایش قبلی مطمئن شوند. گزینه دیگر انجام آزمایش screening دیگری است که در سه ماهه دوم انجام می گردد، ولی با انجام چنین آزمایشی نیز جواب صد در صدی بدست نخواهد آمد. آزمایش تماماً یکپارچه full integrated screen این تست برای تشخیص سندرم داون انجام می شود. به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: به تمامی بانوان باردار.( در صورتیکه انجام چنین آزمایشی در محل زندگی آنها امکانپذیر باشد) زمان انجام این آزمایش: قسمت اول این آزمایش مابین هفته 10 تا 13 و قسمت دوم آن بین هفته 14 تا 20 انجام می گردد. در این تست بدنبال چه چیزی هستند: سندرم داون این آزمایش چگونه عمل می کند: نتیجه آزمایش خون و اولتراساند سه ماهه اول و جواب آزمایش خون در سه ماهه دوم با هم جمع بندی خواهد شد. درصد صحت این تست: با انجام این آزمایش در حدود 85 تا 90 درصد سندرم داون مشخص می گردد، که احتمال خطای آن در تشخیص مثبت سندرم داون یک تا 2 درصد می باشد. چنانچه نتیجه این آزمایش مثبت بود، باید تصمیم گیری کرد که آیا برای تایید تست قبلی لازم است آزمایش آمنیوسنتز انجام شود یا خیر ( در این زمان برای انجام آزمایش cvs خیلی دیر شده است). آزمایش اسکرینیگ سه ماهه دوم: به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: به تمامی خانم های باردار. زمان انجام این آزمایش: از هفته 14 تا هفته 20 در این تست بدنبال چه چیزی هستند: سندرم داون ، trisomy 18 و اختلالات در سیستم عصبی. این آزمایش چگونه عمل می کند: این آزمایش در نمونه خون مادر 4 گونه خاص از پروتئین را جستجو می کند، که این آزمایش را با نام quad screen یا multiple marker screening نیز می شناسند. برخلاف آزمایش اسکرینیگ سه ماهه اول در این آزمایش می توان به اختلالات سیستم عصبی و همچنین سندرم داون نیز پی برد. درصد صحت این تست: در این آزمایش در حدود 80 تا 85 درصد سندرم داون مشخص می شود و احتمال خطای آن برای نتیجه مثبت 7 درصد می باشد. اگر خانم بارداری جواب مثبت از انجام این آزمایش بگیرد، ممکن است آزمایش آمنیو سنتز را انجام دهد که احتمالاً بهمراه آن آزمایش اولتراساند درجه دوم نیز پیشنهاد خواهد شد. آزمایش آمنیو سنتز amniocentesis به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: خانم های بارداری که سن آنها در زمان زایمان بیش از 35 سال باشد و آنهایی که جواب تست غربالگری سه ماهه اول و دوم آنان غیر عادی بوده است. زمان انجام این آزمایش: از 15 تا 20 هفته بارداری چگونه این آزمایش انجام می شود: مقدار کمی از مایع درون رحمی بوسیله سوزن از شکم و رحم نمونه گیری می شود. درصد صحت این آزمایش: درصد صحت این آزمایش درحدود 100 درصد می باشد و خطر مراحل این آزمایش بین 1 در 200 تا 1 در 600 است و این میزان به تخصص شخص انجام دهنده آزمایش و مراحل انجام آن بستگی دارد. و اگر ناهنجاری در بارداری تشخص داده شد، والدین باید تصمیم بگیرند که آیا بارداری خود را ادامه داده یا به آن خاتمه دهند. آزمایش اولتراساند یا سونوگرافی به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: تمامی بانوان باردار زمان انجام این آزمایش: در حدود هفته 20 ( همچنین این آزمایش بعنوان قسمتی از اسکرینیگ سه ماهه اول نیز پیشنهاد می شود). علت انجام این آزمایش: طیف وسیعی از ناهنجاری ها و بطورکامل شکل ساختاری بدن جنین برای تشخیص هرگونه ناهنجاری بررسی می شود. چگونه این آزمایش انجام می شود: در انجام این آزمایش وسیله ای را روی شکم خانم باردار قرار می دهند که امواج صوتی را به درون شکم مادر می فرستد و بوسیله انعکاس این امواج متخصصین می توانند تصویر جنین را ببینند. درصد صحت این آزمایش: با انجام این آزمایش در حدود 50 درصد از ناهنجاری های قلب جنین مشخص می شود. برای تشخیص سلامت سیستم عصبی این آزمایش بسیارعالی است. اگرچه درحدود 50 درصد از کودکانی که دچار سندرم داون هستند نتیجه آزمایش اولتراساند آنها نرمال است. اگر در نتیجه آزمایش اولتراساند ناهنجاری مشخص گردید، خانم باردار باید تصمیم بگیرد که آیا می خواهد آزمایش آمنیوسنتز را انجام دهد که مشخص گردد که آیا این ناهنجاری از طریق کروموزم ها بوده یا سندرمی ژنتیکی است. آزمایش دیابت یا قند خون این آزمایش در هفته 26 تا 28 برای اندازه گیری بالا بودن قند خون در زمان بارداری انجام می شود. زیرا بالا رفتن اندازه قند خون در زمان بارداری احتمال تولد نوزاد با اندازه بزرگتر از حالت طبیعی را بیشتر می کند و ممکن است در زمان زایمان، نیاز به سزارین باشد. آزمایش گروه B استرپتوکوک در هفته 36 یا بعد از آن، بانوان باردار برای باکتری هایی که خطر ناک هستند و احتمال انتقال آن به جنین است تست می شوند . این آزمایش به سادگی انجام می شود. همیشه این را به خاطر داشته باشید که 2 تا 3 درصد از 100 نوزاد دارای ناهنجاری های ژنتیکی یا نقص عضو می باشند. تصمیمی تاثیر گذار بر زندگی انتخاب انجام ندادن این آزمایشات معمولاً افراد برای انجام این آزمایش ها مخالفتی ندارند، با این حال ممکن است انجام این آزمایش ها نگرانی هایی را برای آنها بوجود بیاورد و تا مشخص شدن نتیجه آزمایش شادی دوره بارداری آنها خدشه دار شود.در مقابل، عده ای نیز هستند که به انجام آزمایش های گوناگون تن در نمی دهند. به عنوان مثال بانویی که در 39 سالگی فرزندش را به دنیا آورده است، به همراه همسرش قبل از بارداری تصمیم گرفته بودند که هیچکدام از آزمایش های زمان بارداری را انجام ندهند. آنها آنقدر از اعتماد به نفس بالایی برخوردار بودند که تحت هیچ شرایطی حاضر به خاتمه بارداری نبودند و در ضمن اینکه او احساس می کرد که اگر مسئله ای پیش بیاید، دوران بارداری او با غم و اندوه خدشه دار خواهد شد. پزشک این زوج، به آنان پیشنهاد کرد که با مشاور ژنتیکی در مورد خطرات احتمالی مشورت کنند ولی آنان به هیچ وجه حاضر به انجام این مشاوره نیز نشدند. تنها آزمایشی که آنان حاضر به انجام آن شدند سونوگرافی یا اولتراساند بود و آن نیز برای آگاهی از دختر یا پسر بودن نوزاد بود. پزشک آنان نیز با این آزمایش می توانست مشکلات احتمالی اصلی دوران بارداری را چک کند مثلاً آیا بند ناف به دور گردن جنین نپیچیده باشد . این در حالی بود که آنها از پزشکشان درخواست کردند که در صورت تشخیص هر گونه ناهنجاری، از گفتن آن به آنها خودداری کند. دکتر آنها به این زوج توضیح داد که اگر هرگونه ناهنجاری که نیاز به مراقبت های ویژه داشته باشد و در آزمایش دیده شود، بیان نکردن آن تشخیص، او را مدیون آنان خواهد کرد . اما او هیچگونه ناهنجاری را مشاهده نکرد و نوزاد آنها درست بعد از نه ماه سالم و سلامت بدنیا آمد. بارداری با دانشی بسیار محدود زوج دیگری بدلیل اینکه سن این خانم 35 سال بود تصمیم به انجام آزمایش آمنیوسنتز در هفته 16 بارداری گرفتند. بعد از دو و نیم هفته از انجام آزمایش، دکترشان با آنان تماس گرفت و گفت در جواب این آزمایش، مسئله ای غیر معمول تشخیص داده است و ضروری است که با آنان صحبت کند. این خانم می گوید: دکتر به ما گفت که در جواب آزمایش، حدود 15 درصد از سلول های جنین با جهش ژنتیکی روبرو شده اند، ولی هنوز مشخص نیست که میزان شدت تاثیر آن چقدر خواهد بود. ما متوجه شدیم که مسئله ای پیش آمده است، اما نمی دانستیم که این چیست؟ اگر این سلول های جهش یافته در مغز جنین باشد، نوزاد احتمالاً بچه ای عقب افتاده خواهد بود و اگر این سلول های در ناحیه آرنج جنین باشد او احتمالا خال بزرگی خواهد داشت. بعلت اینکه آزمایش دیگری برای تشخیص وجود نداشت ، این زوج تصمیم به انجام آزمایش سونوگرافی با تمامی جزئیات گرفتند. در حالیکه در انتظار جواب آزمایش بودند، آنها شروع به فکر کردن به تمامی احتمالات کردند و آن سه روز انتظار مانند جهنمی برای آنها گذشت. وی می گوید: ما راجع به مسایل گوناگونی باهم صحبت کردیم مثل اینکه اگر نوزادمان دارای یک دست و دو پا باشد چه باید کرد؟ بدون دست و پا؟ بچه ای عقب افتاده؟ بالاخره آنان تصمیم گرفتند که اگر نوزادشان شانسی برای شاد بودن داشته باشد، آنان به بارداری ادامه خواهند داد. نتیجه سونوگرافی نشان داد که ناهنجاری خاصی وجود ندارد و دختر آنها امروز 13 ساله و کاملاً سالم و سلامت است. این زوج همیشه نگران بودند که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد . اما زمانیکه نوزادشان سالم و سلامت بدنیا آمد، این پدر و مادر در پوست خود نمی گنجیدند. تصمیمی ناراحت کننده خانم 32 ساله ای برای اولین بار باردار بود و او تست غربالگری را در 16 هفتگی انجام داد و نتیجه آزمایش نشان داد که جنین ممکن است دچار ناهنجاری در سیستم عصبی باشد. در حالیکه دکتر به او دلداری می داد، پیشنهاد انجام آزمایش سونوگرافی و آمنیو سنتز را به او داد. قبل از انجام سونوگرافی این زوج با مشاور ژنتیکی به مشورت نشستند و او نیز با دید مثبت به این مسئله، با آنان صحبت کرد. ولی این مثبت اندیشی زمان زیادی طول نکشید و متخصص سونوگرافی با خاموش کردن دستگاهش، با آهی به آنان خبر بد را داد؛ به احتمال قریب به یقین جنین دچار ناهنجاری در ستون فقراتش است. او می گوید: من شروع به گریه کردم و همسرم به من دلداری می داد. ولی در این حال چکار می توانستیم بکنیم . آزمایش آمنیوسنتز نیز ناهنجاری در ستون فقرات و همچنین ناهنجاری در مغز را تایید کرد. تنها راهی که داشتیم خاتمه دادن به این بارداری بود ولی این واقعاً تصمیمی ناراحت کننده بود . بعد از این اتفاق دو سال طول کشید که وی راضی به بارداری شود و به این دلیل چندین ماه قبل از لقاح او شروع به خوردن دوزهای بالایی از اسید فولیک کرد. وی می گوید: انجام یک سونوگرافی در این حالت خیلی ترسناک بود، اما پزشک مربوطه که از تاریخچه زندگی ما با خبر بود با لبخندی بر لب به ما گفت که جنین شما صحیح و سالم است و خوشبختانه بچه آنها 12 سال پیش صحیح و سالم بدنیا آمد و 9 سال بعد آنان صاحب فرزندان دوقلوی دیگری شدند.

تاريخ : چهارشنبه سی ام مهر 1393 | 23:39 | نویسنده : روشنایی
چه آزمايشي و چه وقتي چبا آزمایش های زمان بارداری آشنا شويد مادر و پدری که در انتظار تولد نوزاد خود هستند، این روزها بیشتر از هر زمان دیگری می توانند آگاهی خود را نسبت به جنین در حال رشد خود بالا ببرند. دراینجا بطور وسیعی به مسئله آزمایش هایscreening و diagnostic جنین که احتمالاً شما هم بعضی از آنها را انجام داده اید، می پردازیم و اینکه چگونه بعضی از زوج ها با تصمیم ها ی منطقی و یا احساسی که در رابطه با این تست ها می گیرند دوران بارداری خود را می گذرانند. تست های زمان بارداری می تواند مثل شمشیری دو لبه عمل کنند. معمولاً جواب این آزمایشات به والدینی که منتظر تولد نوزاد خود هستند آرامش خاطر می دهد. اما بعضی ها معتقدند که به علت نادر بودن بیماری های مادرزادی در نوزادان، در بیشتر مواقع این آزمایشات صرفاً موجب استرس و ناراحتی برای والدین می شود و بسیاری دیگر معتقد هستند که این آزمایش ها به زوج ها اجازه می دهد، که در مورد نوزاد خود قبل از تولد آگاهی داشته باشند. در این میان والدینی نیز هستند که با حقایق تلخی مواجه می شوند، که جنین آنها دچار بیماری است و در اینصورت مجبور به گرفتن تصمیماتی می شوند، که ممکن است، منجر به خاتمه بارداری گردد. مسئله انجام این آزمایش ها بسیار دشوار و در مواردی پریشان کننده است و آنچه برای بعضی از زوج ها بنظر صحیح است، احتمالاً برای دیگران بطور کلی غلط باشد. بعضی از خانم های باردار تصمیم می گیرند که در هر صورت حتی با دانستن ناهنجاری در جنین خود به بارداری خاتمه ندهند و بعضی دیگر حاضر به انجام آزمایش تست مایع رحمی برای بررسی وضعیت جنین می شوند و هیچ جواب نگران کننده ای نیز دریافت نمی کنند . با اینحال بسیاری از بانوان حاضر به انجام تمامی آزمایشات پیش رو هستند تا از وضعیت و سلامت جنین خود مطلع شوند و با این کار امیدوارند که به تمامی نگرانی های دوران بارداری خود پایان دهند. دکتر اوبرایان متخصص ژنتیک و جنین در بیمارستان زنان و نوزادان می گوید: انجام این آزمایش ها برای خانم های باردار مسئله حساسی است وممکن است احساس فشار زیادی برای انجام این تست ها داشته باشند، اما آنها نباید چنین حسی داشته باشند. انجام این آزمایش ها می تواند چنان حساس باشد که والدین باید خیلی زود برای انجام آن تصمیم گیری کنند، حتی قبل از اینکه تصمیمی برای بچه دارشدن بگیرند. نرس ماما باربارا مک فارلین از بخش زنان دانشگاه ایلینویز می گوید: زمانی که لقاح جنین انجام شد، ساعت شروع به شمارش می کند. زمانیکه این آزمایش ها بطور کامل انجام گیرد، هنوز راهکارهایی وجود دارد. در ادامه رایج ترین روش های آزمایشات تشخیصی (diagnostic) که امروزه پیشنهاد می شود بهمراه چند طریقه دیگر که خانم های باردار انجام می دهند را مورد بررسی قرار می دهیم. (اما اینکه چه آزمایش هایی به شما پیشنهاد می شود و کدام آزمایش ها را شما برای خودتان انتخاب می کنید، ممکن است نوع آزمایش ها براساس سن، محل سکونت، تاریخچه خانوادگی و بسیاری از مسایل دیگر با خانم های باردار دیگر فرق کند) سه روش از انواع این آزمایش ها و اینکه جواب آنها به شما چه می گوید را در این مطلب می خوانید. تست غربالگری (screening) به بیشتر خانم های باردار این تست در سه ماهه اول و دوم پیشنهاد می شود. جواب این آزمایش بصورت مثبت یا منفی است بصورتیکه مشخص می کند آیا خطر خاصی جنین را تهدید می کند یا خیر. مشاور ژنتیک و مدیر برنامه آموزش مشاوره ژنتیکی در دانشگاه نورث وست شیکاگو کتی ویک لاند می گوید: جواب این آزمایش هرگز بلی یا خیر نیست، بلکه سوالی که این آزمایش می تواند جواب دهد مقدار خطری است که احتمالاً جنین با آن روبرو است. هرخانمی بر اساس شخصیت، تحصیلات و حتی نحوه دریافت یک خبر، خطر را درک وتفسیر می کند. اما به احتمال زیاد بیشترین تاثیر بر درک و تفسیر خطرات، تجربیات خانم ها است. خانم ویک لاند می گوید: اگر خانمی هستید که صاعقه آسمانی به شما زده است، حتماً می گویید که به احتمال یک درصد این اتفاق دوباره برای من خواهد افتاد. تست تشخیصی(diagnostic) برخلاف تستscreening، دراین آزمایش با بررسی نمونه کوچکی از ماده ژنتیکی جنین در داخل رحم ،می توان درصورت احتمال وجود نواقص جنینی، از آن آگاه شد. تقریبا به 5 درصد از بانوان باردار بعد از انجام تست screening انجام تست diagnostic پیشنهاد می شود، زیرا با جمع بندی نتیجه تست screening، و تست diagnostic احتمال خطا در نتیجه نهایی کاهش پیدا می کند. تست routine : علاوه بر تست هایی که در بالا شرح داده شد، برای تشخیص انواع باکتری در ادرار، شما بایستی آزمایش ادرار را نیز انجام دهید، که نشانه ابتلا به بیماری های مجاری ادرار را مشخص کند و همچنین بالا رفتن اندازه پروتئین دفع شده توسط ادرار، خطرات احتمالی برای جنین را بوجود می آورد. مسایلی که باید در نظر گرفته شود احتمالاً بزرگترین مسئله در انجام آزمایش های بارداری این است که با مشاهده هرگونه ناهنجاری در جواب آزمایش، والدین چه خواهند کرد. نرس ماما باربارا مک فارلین می گوید: آیا بانوان باردار به فکر خاتمه بارداری خود خواهند بود؟ ولی این جواب حقیقت ندارد. خانم های باردار می توانند به نگهداری از جنین خود ادامه دهند در حالیکه از زمان خود استفاده کرده و خود را در مورد وضعیت نوزاد آموزش داده و با والدین دیگری که دچار چنین وضعیتی شده اند صحبت کرده و احتمالاً خود را برای زایمان آماده کنند. برای مثال اگر نوزاد به دلیل ناهنجاری جنینی نیاز به جراحی قلبی داشته باشد ، می توانند بیمارستانی را انتخاب کنند که در آن قابلیت زایمان و عمل جراحی قلب را هم زمان داشته باشد. تست های زمان بارداری ممکن است نیاز به تصمیمات بزرگی داشته باشند که احتمالاً پزشک شما نمی تواند به اندازه کافی و یا بطور واضحی درباره آنها با شما به گفت وگو بپردازد. صحبت درباره تست های زمان بارداری ممکن است بیش از یکساعت نیاز به وقت داشته باشد و احتمالاً دکترها چنین زمانی را برای گفتگو با شما نداشته باشند. علاوه براینکه دانش بر جزئیات آزمایش های گوناگون ممکن است در تخصص آنان نباشد. به همین دلیل بسیاری از پزشکان بطور معمول خانم های باردار را به مشاورین ژنتیکی معرفی می کنند که در این امر متخصص هستند. نکته بسیار مهم این است که اگر جواب تستdiagnostic نشان دهنده ناهنجاری باشد، برای تشخیص ثانوی باید باپزشک دیگری که متخصص در بارداری های پرخطر است، نیز مشورت شود. تست (CVS) chorionic villus sampling این تست برای تشخیص مشکلات ژنتیکی انجام می شود. به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: کسانی که سن آنها بیش از 35 سال است و یا بانوانی که جواب تست screening آنها در سه ماهه اول بارداری غیر عادی بوده است. زمان انجام این آزمایش: زمان این تست هفته 10 تا 12 می باشد. در این تست بدنبال چه چیزی هستند: سندرم داون و بیماری های دیگری در ارتباط با ناهنجاری های کروموزم. این تست چگونه انجام می شود: با وارد کردن لوله ای به داخل رحم و یا وارد کردن سوزنی به درون رحم قسمتی از بافت جنین برداشته می شود. درصد صحت این تست: تقریباً صد درصد جواب آن صحیح می باشد و خطر این تست برای سقط جنین تقریباً یک درصد است. و اگر نقصی در جنین تشخیص داده شد: شما احتیاج دارید که تصمیم بگیرید، آیا می خواهید به بارداری خود ادامه دهید. آزمایش سه ماهه اول first-trimester screening این تست برای تشخیص سندرم داون انجام می شود. به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: تمامی بانوان باردار زمان انجام این آزمایش: در 10 تا 13 هفته بارداری در این تست بدنبال چه چیزی هستند: ناهنجاری های کروموزومی مثل سندرم داون و 18trisomy (که اغلب ناهنجاری خطرناکی می باشد) و بعضی از نارسائی های قلبی. این تست چگونه انجام می شود: نمونه خون خانم باردار گرفته می شود و سه گونه از پروتئین های جنین اندازه گیری می شود. نتیجه این آزمایش با جزئیات آزمایش اولتراساند که شفافیت ناحیه گردن جنین را نمایش می دهد جمع بندی می شود. درصد صحت این تست: در این آزمایش 80 تا 85 درصد سندرم داون مشخص می گردد و احتمال خطای آن برای مثبت بودن سندرم داون بین 4 تا 6 درصد می باشد. و اگرجواب آزمایش مثبت باشد که جوابی ناخوشایند برای والدین خواهد بود، در اینصورت احتمالا زوج ها تصمیم به انجام آزمایش تشخیصی (diagnostic) دیگری می گیرند که از نتیجه آزمایش قبلی مطمئن شوند. گزینه دیگر انجام آزمایش screening دیگری است که در سه ماهه دوم انجام می گردد، ولی با انجام چنین آزمایشی نیز جواب صد در صدی بدست نخواهد آمد. آزمایش تماماً یکپارچه full integrated screen این تست برای تشخیص سندرم داون انجام می شود. به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: به تمامی بانوان باردار.( در صورتیکه انجام چنین آزمایشی در محل زندگی آنها امکانپذیر باشد) زمان انجام این آزمایش: قسمت اول این آزمایش مابین هفته 10 تا 13 و قسمت دوم آن بین هفته 14 تا 20 انجام می گردد. در این تست بدنبال چه چیزی هستند: سندرم داون این آزمایش چگونه عمل می کند: نتیجه آزمایش خون و اولتراساند سه ماهه اول و جواب آزمایش خون در سه ماهه دوم با هم جمع بندی خواهد شد. درصد صحت این تست: با انجام این آزمایش در حدود 85 تا 90 درصد سندرم داون مشخص می گردد، که احتمال خطای آن در تشخیص مثبت سندرم داون یک تا 2 درصد می باشد. چنانچه نتیجه این آزمایش مثبت بود، باید تصمیم گیری کرد که آیا برای تایید تست قبلی لازم است آزمایش آمنیوسنتز انجام شود یا خیر ( در این زمان برای انجام آزمایش cvs خیلی دیر شده است). آزمایش اسکرینیگ سه ماهه دوم: به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: به تمامی خانم های باردار. زمان انجام این آزمایش: از هفته 14 تا هفته 20 در این تست بدنبال چه چیزی هستند: سندرم داون ، trisomy 18 و اختلالات در سیستم عصبی. این آزمایش چگونه عمل می کند: این آزمایش در نمونه خون مادر 4 گونه خاص از پروتئین را جستجو می کند، که این آزمایش را با نام quad screen یا multiple marker screening نیز می شناسند. برخلاف آزمایش اسکرینیگ سه ماهه اول در این آزمایش می توان به اختلالات سیستم عصبی و همچنین سندرم داون نیز پی برد. درصد صحت این تست: در این آزمایش در حدود 80 تا 85 درصد سندرم داون مشخص می شود و احتمال خطای آن برای نتیجه مثبت 7 درصد می باشد. اگر خانم بارداری جواب مثبت از انجام این آزمایش بگیرد، ممکن است آزمایش آمنیو سنتز را انجام دهد که احتمالاً بهمراه آن آزمایش اولتراساند درجه دوم نیز پیشنهاد خواهد شد. آزمایش آمنیو سنتز amniocentesis به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: خانم های بارداری که سن آنها در زمان زایمان بیش از 35 سال باشد و آنهایی که جواب تست غربالگری سه ماهه اول و دوم آنان غیر عادی بوده است. زمان انجام این آزمایش: از 15 تا 20 هفته بارداری چگونه این آزمایش انجام می شود: مقدار کمی از مایع درون رحمی بوسیله سوزن از شکم و رحم نمونه گیری می شود. درصد صحت این آزمایش: درصد صحت این آزمایش درحدود 100 درصد می باشد و خطر مراحل این آزمایش بین 1 در 200 تا 1 در 600 است و این میزان به تخصص شخص انجام دهنده آزمایش و مراحل انجام آن بستگی دارد. و اگر ناهنجاری در بارداری تشخص داده شد، والدین باید تصمیم بگیرند که آیا بارداری خود را ادامه داده یا به آن خاتمه دهند. آزمایش اولتراساند یا سونوگرافی به چه کسانی این آزمایش پیشنهاد می شود: تمامی بانوان باردار زمان انجام این آزمایش: در حدود هفته 20 ( همچنین این آزمایش بعنوان قسمتی از اسکرینیگ سه ماهه اول نیز پیشنهاد می شود). علت انجام این آزمایش: طیف وسیعی از ناهنجاری ها و بطورکامل شکل ساختاری بدن جنین برای تشخیص هرگونه ناهنجاری بررسی می شود. چگونه این آزمایش انجام می شود: در انجام این آزمایش وسیله ای را روی شکم خانم باردار قرار می دهند که امواج صوتی را به درون شکم مادر می فرستد و بوسیله انعکاس این امواج متخصصین می توانند تصویر جنین را ببینند. درصد صحت این آزمایش: با انجام این آزمایش در حدود 50 درصد از ناهنجاری های قلب جنین مشخص می شود. برای تشخیص سلامت سیستم عصبی این آزمایش بسیارعالی است. اگرچه درحدود 50 درصد از کودکانی که دچار سندرم داون هستند نتیجه آزمایش اولتراساند آنها نرمال است. اگر در نتیجه آزمایش اولتراساند ناهنجاری مشخص گردید، خانم باردار باید تصمیم بگیرد که آیا می خواهد آزمایش آمنیوسنتز را انجام دهد که مشخص گردد که آیا این ناهنجاری از طریق کروموزم ها بوده یا سندرمی ژنتیکی است. آزمایش دیابت یا قند خون این آزمایش در هفته 26 تا 28 برای اندازه گیری بالا بودن قند خون در زمان بارداری انجام می شود. زیرا بالا رفتن اندازه قند خون در زمان بارداری احتمال تولد نوزاد با اندازه بزرگتر از حالت طبیعی را بیشتر می کند و ممکن است در زمان زایمان، نیاز به سزارین باشد. آزمایش گروه B استرپتوکوک در هفته 36 یا بعد از آن، بانوان باردار برای باکتری هایی که خطر ناک هستند و احتمال انتقال آن به جنین است تست می شوند . این آزمایش به سادگی انجام می شود. همیشه این را به خاطر داشته باشید که 2 تا 3 درصد از 100 نوزاد دارای ناهنجاری های ژنتیکی یا نقص عضو می باشند. تصمیمی تاثیر گذار بر زندگی انتخاب انجام ندادن این آزمایشات معمولاً افراد برای انجام این آزمایش ها مخالفتی ندارند، با این حال ممکن است انجام این آزمایش ها نگرانی هایی را برای آنها بوجود بیاورد و تا مشخص شدن نتیجه آزمایش شادی دوره بارداری آنها خدشه دار شود.در مقابل، عده ای نیز هستند که به انجام آزمایش های گوناگون تن در نمی دهند. به عنوان مثال بانویی که در 39 سالگی فرزندش را به دنیا آورده است، به همراه همسرش قبل از بارداری تصمیم گرفته بودند که هیچکدام از آزمایش های زمان بارداری را انجام ندهند. آنها آنقدر از اعتماد به نفس بالایی برخوردار بودند که تحت هیچ شرایطی حاضر به خاتمه بارداری نبودند و در ضمن اینکه او احساس می کرد که اگر مسئله ای پیش بیاید، دوران بارداری او با غم و اندوه خدشه دار خواهد شد. پزشک این زوج، به آنان پیشنهاد کرد که با مشاور ژنتیکی در مورد خطرات احتمالی مشورت کنند ولی آنان به هیچ وجه حاضر به انجام این مشاوره نیز نشدند. تنها آزمایشی که آنان حاضر به انجام آن شدند سونوگرافی یا اولتراساند بود و آن نیز برای آگاهی از دختر یا پسر بودن نوزاد بود. پزشک آنان نیز با این آزمایش می توانست مشکلات احتمالی اصلی دوران بارداری را چک کند مثلاً آیا بند ناف به دور گردن جنین نپیچیده باشد . این در حالی بود که آنها از پزشکشان درخواست کردند که در صورت تشخیص هر گونه ناهنجاری، از گفتن آن به آنها خودداری کند. دکتر آنها به این زوج توضیح داد که اگر هرگونه ناهنجاری که نیاز به مراقبت های ویژه داشته باشد و در آزمایش دیده شود، بیان نکردن آن تشخیص، او را مدیون آنان خواهد کرد . اما او هیچگونه ناهنجاری را مشاهده نکرد و نوزاد آنها درست بعد از نه ماه سالم و سلامت بدنیا آمد. بارداری با دانشی بسیار محدود زوج دیگری بدلیل اینکه سن این خانم 35 سال بود تصمیم به انجام آزمایش آمنیوسنتز در هفته 16 بارداری گرفتند. بعد از دو و نیم هفته از انجام آزمایش، دکترشان با آنان تماس گرفت و گفت در جواب این آزمایش، مسئله ای غیر معمول تشخیص داده است و ضروری است که با آنان صحبت کند. این خانم می گوید: دکتر به ما گفت که در جواب آزمایش، حدود 15 درصد از سلول های جنین با جهش ژنتیکی روبرو شده اند، ولی هنوز مشخص نیست که میزان شدت تاثیر آن چقدر خواهد بود. ما متوجه شدیم که مسئله ای پیش آمده است، اما نمی دانستیم که این چیست؟ اگر این سلول های جهش یافته در مغز جنین باشد، نوزاد احتمالاً بچه ای عقب افتاده خواهد بود و اگر این سلول های در ناحیه آرنج جنین باشد او احتمالا خال بزرگی خواهد داشت. بعلت اینکه آزمایش دیگری برای تشخیص وجود نداشت ، این زوج تصمیم به انجام آزمایش سونوگرافی با تمامی جزئیات گرفتند. در حالیکه در انتظار جواب آزمایش بودند، آنها شروع به فکر کردن به تمامی احتمالات کردند و آن سه روز انتظار مانند جهنمی برای آنها گذشت. وی می گوید: ما راجع به مسایل گوناگونی باهم صحبت کردیم مثل اینکه اگر نوزادمان دارای یک دست و دو پا باشد چه باید کرد؟ بدون دست و پا؟ بچه ای عقب افتاده؟ بالاخره آنان تصمیم گرفتند که اگر نوزادشان شانسی برای شاد بودن داشته باشد، آنان به بارداری ادامه خواهند داد. نتیجه سونوگرافی نشان داد که ناهنجاری خاصی وجود ندارد و دختر آنها امروز 13 ساله و کاملاً سالم و سلامت است. این زوج همیشه نگران بودند که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد . اما زمانیکه نوزادشان سالم و سلامت بدنیا آمد، این پدر و مادر در پوست خود نمی گنجیدند. تصمیمی ناراحت کننده خانم 32 ساله ای برای اولین بار باردار بود و او تست غربالگری را در 16 هفتگی انجام داد و نتیجه آزمایش نشان داد که جنین ممکن است دچار ناهنجاری در سیستم عصبی باشد. در حالیکه دکتر به او دلداری می داد، پیشنهاد انجام آزمایش سونوگرافی و آمنیو سنتز را به او داد. قبل از انجام سونوگرافی این زوج با مشاور ژنتیکی به مشورت نشستند و او نیز با دید مثبت به این مسئله، با آنان صحبت کرد. ولی این مثبت اندیشی زمان زیادی طول نکشید و متخصص سونوگرافی با خاموش کردن دستگاهش، با آهی به آنان خبر بد را داد؛ به احتمال قریب به یقین جنین دچار ناهنجاری در ستون فقراتش است. او می گوید: من شروع به گریه کردم و همسرم به من دلداری می داد. ولی در این حال چکار می توانستیم بکنیم . آزمایش آمنیوسنتز نیز ناهنجاری در ستون فقرات و همچنین ناهنجاری در مغز را تایید کرد. تنها راهی که داشتیم خاتمه دادن به این بارداری بود ولی این واقعاً تصمیمی ناراحت کننده بود . بعد از این اتفاق دو سال طول کشید که وی راضی به بارداری شود و به این دلیل چندین ماه قبل از لقاح او شروع به خوردن دوزهای بالایی از اسید فولیک کرد. وی می گوید: انجام یک سونوگرافی در این حالت خیلی ترسناک بود، اما پزشک مربوطه که از تاریخچه زندگی ما با خبر بود با لبخندی بر لب به ما گفت که جنین شما صحیح و سالم است و خوشبختانه بچه آنها 12 سال پیش صحیح و سالم بدنیا آمد و 9 سال بعد آنان صاحب فرزندان دوقلوی دیگری شدند.

تاريخ : پنجشنبه سوم مهر 1393 | 23:17 | نویسنده : روشنایی
ارتباط با مصرف داروها در دوران بارداري سازمان غذا و داروي آمريكا ( FDA ) داروها رو از نظر ميزان سالم يا مضر بودن در اين دوران براي جنين به چند رده تقسيم بندي كرده كه خدمتتون عرض مي كنم و اين رده بندي به عنوان يك رده بندي استاندارد هم در همه جا پذيرفته شده : رده A : مشخص شده داروهايي كه در اين رده قرار گرفتند بعد از مطالعات كافي بي خطر بودند و حداقل مصرف معقول و معمول اونها توسط خانم باردار تهديدي براي جنينش ( سقط يا ايجاد نقص ) به شمار نمي آد . رده B : مطالعه كافي در انسان انجام نشده ولي مصرف داروهاي اين رده در حيوانات خطري رو براي جنين نشون نداده ( البته اونجاهايي كه مطالعه رو انسان ها جامع و كامل نبوده ) يا مطالعه در انسان خطري براي جنين نشون نداده و حتي اگه تو حيوانات هم عوارضي ايجاد كرده در انسانها مسئله خاصي گزارش نشده . رده C : مطالعه در حيوانات يا انجام نشده يا اگر هم شده دلالت بر ايجاد عوارض جانبي روي جنين داره ولي مطالعه كافي در انسان ها انجام نشده و خطر احتمالي هم قابل رد كردن نيست ، داروهاي اين رده فقط زماني بايد تجويز بشن كه منافع استفاده از عوارض جانبي احتمالي بيشتر باشند . رده D : داروهايي هستند كه شواهدي از بروز خطر در جنين به دنبال مصرفشون توسط انسانها گزارش شده كه اين اطلاعات هم بعد از تحقيقات يا گزارش هاي واصله بعد از به بازار اومدنشون حاصل شده ولي گاهي اوقات كه پزشك معالج صلاح بدونه و شرايط خاصي وجود داشته باشه كه منافع استفاده از دارو اون قدر بالا باشه كه به عوارضش چربش داشته باشه و بيماري خطرناك باشه و داروي كم خطرتري هم وجود نداشته باشه داروهاي اين رده تجويز مي شن . رده X: مطالعاتي كه در انسانها و حيوانات انجام شده نشون دهنده اينه كه داروهاي اين رده ناهنجاريهاي جنيني جدي ايجاد كردند و تحت هيچ شرايطي اين داروها نبايد در بارداري تجويز بشن . NR ( Not rated ) هم به داروهايي مي گن كه هنوز تكليفشون مشخص نيست و جزو پنج رده بالا طبقه بندي نشدن . بطور كلي يك اصل اساسي در دوران بارداري در رابطه با مصرف داروها مي گه كه مصرف خودسرانه هر دارويي غيرمجازه مگر اينكه پزشك تجويز كرده باشه اونم بعد از سنجيدن منافع استفاده از دارو و شرايط بيمار در مقابل بيماري و شكايت بيمار و عوارض احتمالي ... خانم ها بايد خيلي مراقب باشن . اصولا در زمينه مصرف داروها در بارداري زمان بارداري هم خيلي مهمه و از خطر سقط در هفته هاي اول تا ايجاد ناهنجاري هاي ساختماني در ماههاي مياني و يكسري اختلالات فيزيولوژيكي در نوزاد در روزهاي آخر منتهي به تولد نحوه تاثير عوارض احتمالي فرق مي كنه . خانم هاي داراي همسر بايد خيلي مراقب دارو خوردنشون باشن كه جسورانه و خودسرانه نباشه ، چون ممكنه باردار اونم در اوايلش باشن و خودشون هم ندونند و ناخواسته باعث ضرر و ايجاد خطر براي جنين شون بشن . با اين تفاسير بهتره حداقل در سه ماهه اول بارداري تا جايي كه امكان داره هيچ دارويي مصرف نشه يا اگر هم مي شه حتما با تجويز پزشك باشه . ضمن اينكه چون در بارداري شرابط فيزيولوژيكي بدن مادر دستخوش تغييراتي مي شه ممكنه اثر يك دارو نسبت به حالت عادي افزايش يا كاهش داشته باشه ... بگذريم .. لازم مي دونم با توضيحاتي كه داده شد و تقسيم بندي رده هاي دارويي در بارداري رو ديدين و ياد گرفتين ، رده دارويي چندتا داروي پرمصرف رو در بارداري براتون ذكر كنم : استامينوفن رده B استامينوفن كدئين رده C پماد آسيكلووير ( براي تبخال ) رده C قرص سرماخوردگي بزرگسالان يا آدولت كلد رده B آلپرازولام رده D آلومينيوم ام جي اس رده C آموكسي سيلين رده B آنتي هموروئيد رده C آ اس آ ) A.S.A ) رده D بلادونا پي بي رده D بتا هيستين NR بتامتازون رده C بيساكوديل رده C بيسموت رده D برم هگزين رده C پماد سوختگي NR لوسيون و كرم كالامين رده A كلسيم دي رده C كلسيم فورت جوشان رده A كاپتوپريل رده C كاربامازپين رده D سفيكسيم رده B سفترياكسون رده B كلرديازپوكسايد رده D كلرهگزيدين رده B كلرفنرآمين رده B سيپروفلوكساسين رده C كليدينيوم سي رده D كلوميفن رده X كلوتريمازول رده B كوآموكسي كلاو رده B استروژن كونژوگه و قرص هاي ضد بارداري LD و HD و كلا داروهاي داراي هورمون هاي زنانه رده X كوتريموكسازول رده C و اواخر بارداري هم كلاً ممنوع كرومولين سديم رده B سيپروهپتادين رده B سيپروترون استات رده C و كامپاند رده X دانازول رده X دگزامتازون رده C دكسترومتورفان رده B و دكسترومتورفان پي رده C ديازپام رده D ديكلوفناك رده B دي سيكلومين رده B دايجستيو رده C دي هيدروارگوتامين رده X ديمن هيدرينات رده B دايمتيكون NR ديفن هيدرامين رده B و كامپاند رده C ديفنوكسيلات رده C داكسي پين رده C داكسي سايكلين رده D ارگوتامين سي رده X اريترومايسين رده B اكسپكتورانت رده C و نوع كدئينه اگر دوباره توليد بشه رده D فاموتيدين رده B فروس سولفات و كلا قرص هاي حاوي آهن مثل فرفوليك و فوليكوفر و ففول و فولايرون و فروگلوبين رده A فيناسترايد ( همون پروپشيا يا Finpecia كه براي جلوگيري از ريزش مو هم مصرف مي شه ) رده X فلوكونازول رده C فلوئوكسيتين رده C لوواستاتين ، سيمواستاتين و داروهاي منتهي به پسوند استاتين كه براي كاهش چربي خون هستند رده X اسيد فوليك رده A فورازوليدون رده C فروسمايد رده C گاباپنتين رده C جمفيبروزيل رده C جنتامايسين رده C گايافنزين رده C هيدروكلرتيازيد رده B هيدروكورتيزون رده C هيدروكينون رده C هيدروكسي زين رده C هيوسين رده C ايبوپروفن ( ژلوفن و َادويل) رده B ايمي پرامين رده D ايندومتاسين رده B و سه ماهه سوم D يدوكينول رده C ايزوترتينوئين ( آكوتان ) كه براي آكنه مي دن رده X كتوكونازول رده C كتوتيفن رده C لووتيروكسين رده A لوپراميد رده B لوراتادين رده B لورازپام رده D لوزارتان رده C و سه ماهه دوم و سوم رده D لاينسترنول رده X هيدروكسيد منيزيوم رده B مفناميك اسيد رده C متفورمين رده B متي مازول رده D متوكاربامول رده C متيل ساليسيسلات رده C متيل دوپا رده B متيل فنيدات ( ريتالين ) رده C متوكلوپراميد ( پلازيل ) رده B مترونيدازول رده B ماينوكسيديل رده C مولتي ويتامين معمولي رده B ، مينرال و تراپيوتيك رده A ناليديكسيك اسيد رده C نفازولين رده C ناپروكسن رده B نيتروفورانتوئين رده B نيستاتين رده B اُمپرازول و امگا – 3 رده C پني سيلين ها رده B فنازوپيريدين رده B فنيل افرين رده C پيروكسيكام رده C پرومتازين رده C پروپرانولول ( ايندرال ) رده C پسودوافدرين رده C رانيتيدين رده B سلنيوم سولفايد ( لوسيون شامپو براي شوره سر ) رده C كلريد سديم ( براي شستشوي بيني و .. ) رده C سوربيتول رده C اسپيرونولاكتون رده D سوكرالفات رده B سولفاستاميد ( قطره آنتي بيوتيك چشمي ) رده C تاموكسيفن رده D تتراسايكلين خوراكي رده D و موضعي B تي اتيل پرازين رده X ترانكساميك اسيد رده X تريامترن اچ رده B تريامسينولون رده C تريپل سولفا رده C والپروآت سديم ( دپاكين ) رده D ويتامين A رده B ولي در صورت مصرف بيش از حد مجاز رده D و حتي X ويتامين آ + د رده B ويتامين ب كمپلكس رده C ويتامين ب 1 رده A ويتامين ب 12 رده C ويتامين ب 6 رده A ويتامين C رده C وارفارين رده X ترامادول رده C دهانشويه بنزيدآمين رده C سيتريزين رده B سلكوكسيب رده B و سه ماهه سوم رده D سيتالوپرام رده C سفالكسين رده B گلي بنكلاميد رده B

تاريخ : جمعه ششم تیر 1393 | 2:11 | نویسنده : روشنایی
تغذیه مادردر دوران شیردهی خوشبختانه امروزه در کشور ما ,اکثر مادران,نوزاد وکودک خود را با شیر خود تغذیه می کنند.این روند وتفکر افتخار آمیز مادران ,ناشی از عوامل زیر بوده است: 1-مادران قبل از حامله شدن و دردوران آبستنی ,درک کرده و اعتقاد پیدا نموده اندکه بهترین ماده غذایی برای کودکشان ,شیر خودشان می باشد. 2-پزشکان و متخصصان تغذیه به فواید این ماده غذایی یعنی شیر مادر که خداوند متعال بعد از زایمان در پستان مادر می آفریند,پی برده اند و تحقیقات و پژوهش ها هر روز ارزش بیشتر شیر مادر را آشکار می سازد. 3-در حال حاضر مراکز و بخش های زایمان تمام امکانات را براد شیر دادن مادر پس از زایمان را فراهم می نماید تا مادر بتواند به راحتی نوزاد خود را شیر دهد . 4-شوهر,اقوام و بستگان نیز در این زمینه از مادر حمایت می کنند تا او بتواند نوزاد را از شیر خود تغذیه کند.از طرف دیگر مواد غذایی کمکی نیز در سن 6 ماهگی به کودک شیر خوار داده می شود تا نیاز های تغذیه ای او را به طور کامل براورده سازد. نیاز مادر شیر ده به مواد غذایی جدول شماره 2 نیاز غذایی مادر شیر ده در 6 ماه اول ودوم دوران شیردهی نشان می دهد. انرژی: نیاز یک مادر شیر ده به انرژی ,500 کالری بیشتر از میزاند است که یک خانم در حالت عادی وباهمان قد و وزن نیاز دادرد.این نیاز ناشی از علل زیر است: 1-مادر شیر ده به طور متوسط750 میلی لیتر شیر در 24 ساعت تولید وترشح می کند (550تا1200 میلی لیتر) .برای تولید این مقدار شیر ,500 کیلو کالری انرژی لازم است.در هنگام بارداری پستان مادر رشد مد کندو سلولهای اختصاصی تولید شیر بوجود می آید ,ولی پس از تولد, تولید شیر وابسته به مکیده شدن پستان مادر بوسیله کودک است .هرچه نوزاد بیشتر مک بزند ,شیر بیشتری ترشح می گردد.خستگی ,اضطراب ونگرانی مادر موجب کم شدن تغذیه مادر شده و تولید شیر را کاهش می دهد. 2-در دوران بارداری چربی در بدن مادر تجمع می یابد.پس از زایمان برای سوزاندن چربی هایی که در بدن وپ

تغذیه صحیح در دوران شیردهی
 


 

شیردهی دورانی خاطره انگیز برای مادراست. سختی ها و شیرینی هایش همه در ذهن مادر به خوبی نقش می بندد. مادر و کودک عاشق و نیازمند یکدیگرند و مادر فداکارانه آنچه در روح و جسمش دارد به کودک می بخشد و برای آنکه بتواند با سلامت کامل و خاطره ای خوش این دوران را به پایان برساند ، باید بداند که چگونه نیازهایش را تامین کند.

چرا شیر مادر بهتر است ؟

پژوهشهای انجام شده در 30 سال اخیر نشان داده ، بهترین و کامل ترین غذا برای کودک تا سن 4 تا 6 ماهگی فقط شیر مادر است . چرا؟

. چون شیر مادر از شیرهای دیگر مغذی تر است.

. همیشه استریل است.

. بیش از300 نوع عامل ضد میکروبی در شیرمادر وجود دارد که مانع بروز بیماری در کودک خواهد شد . از این رو میزان شیوع اسهال در کودکانی که شیرمادرخوار هستند 3 تا 14 بار کمتر از کودکان شیرخشکی است و به دلیل وجود همین عوامل ضد میکروبی، نوزاد خیلی کمتر به عفونت تنفسی ، عفونت اداری و عفونت گوش میانی مبتلا می شود.

. شیرمادر کمتر ایجاد حساسیت می کند و در خانواده هایی که یکی از اعضاء مبتلا به حساسیت هستند، حتماً باید کودک با شیر مادر تغذیه شود.

. کودکی که شیر مادر می خورد نه زیادی  چاق و پفکی می شود و نه لاغرمی ماند. چون کلیه نیازهای کودک با شیر مادر تامین خواهد شد. مثلاً اگر نوزادی زودتر از موعد بدنیا آید شیر مادرش با شیر مادری که نوزاد و به موقع بدنیا آمده تفاوت زیادی دارد و نیازهای کودک را برای رشد بیشتر تامین خواهد کرد. یک نکته جالب در مورد شیرمادر این است که شیری که کودک  در دقایق اول می مکد، حاوی پروتئین بیشتر و چربی کمتر است و با ادامه شیر خوردن به مرور چربی شیر زیادتر می شود. این مساله باعث می شود که کودک درزمان لازم احساس سیری کند و مادر باید توجه داشته باشد که نوزاد را زود از سینه جدا نکند تا کودک با چربی دقایق آخر شیردهی، وزن گیری بهتری داشته باشد.

. مکیدن سینه باعث رشد فک و دندانهای کود ک می شود.

. تماس نزدیک مادر و نوزاد باعث افزایش مهر و محبت آنها می شود.

پس شیرمادر مناسب ترین  و طبیعی ترین روش تغذیه شیر خوار است.

نیازهای غذایی مادر در دوران  شیردهی

در دوران بارداری، جنین بسیاری از ذخائر بدن مادر را مصرف می کند و اگر مادر در دوران شیردهی تغذیه نامناسبی داشته باشد، به مرور خصوصاً با زایمانهای مکرر قوایش تحلیل می رود ، استخوانهایش پوک می شود ، ریزش مو پیدا می کند و گاهی ازترس اینکه این عوارض پیش آید آنقدر پرخوری می کند که وزنش بالا رفته و بازگشت به وزن پیش از بارداری بسیار مشکل خواهد شد. پس بسیار اهمیت دارد مادر دقیقاً بداند چه میزان انرژی و مواد مغذی نیاز دارد.

* انرژی : مادر برای تهیه شیر 500 کالری انرژی اضافه بر نیاز بدنش لازم دارد. به عبارتی اگر پیش از بار داری 2000 کالری انرژی در روز نیاز او را تامین می کرده، در شیردهی 2500 کالری انرژی لازم دارد. علاوه بر این 500 کالری مقداری انرژی هم از چربی های ذخیره شده در دوران بارداری تامین می شود که این مساله باعث می شود، اگر مادر براساس مقادیر خواسته شده در این دوران، غذا مصرف کند به مرور هر ماه نیم کیلو لاغر می شود ( چاقی دوران بارداری بر طرف خواهد شد). براساس میزان انرژی لازم در دوران شیردهی ، غذاهای تامین کننده آن داده می شوند.

* پروتئین : در دوران شیردهی نیاز مادر به پروتئین فقط 15گرم اضافه می شود. ازاین رو کل پروتئین مورد نیاز حدود 65 تا70 گرم در روز است . این میزان پروتئین با مصرف 3 لیوان شیر در روز، 1عدد تخم مرغ و 180 تا 300 گرم  گوشت و حبوبات تامین می شود.

* املاح : بهترین املاح کلسیم و آهن هستند که اگر مادر مشکل کم خونی داشته باشد و یا در معرض کم خونی باشد مصرف قرص فرو سولفات ضروری است. برای تامین کلسیم مادر باید در روز 3 تا 4 لیوان شیرکم چربی و سبزیجات برگ سبز مثل اسفناج ، نعناع ،جعفری ، کرفس و کلم و نیز مغز بادام و بادام زمینی مصرف کند.

پس خیلی خوب است که مادر شیرده هفته ای یک بار خورش کرفس بخورد و هرروز چند عدد بادام و بادام زمینی میل کند.

بهتر است مادرانی که کم خونی دارند، هفته ای یک بار جگر بخورند ودر طول روز حتماً 1عدد تخم مرغ و مقداری گوشت قرمز میل کنند. گردو نیز برای این مادران مفید است.

* ویتامین ها : برای تامین ویتامین های لازم ، مادر حتماً به 5 تا 6 لیوان سبزیجات تازه بصورت سالاد، سبزی خوردن و یا پخته شده در غذا نیاز دارد و بایستی هر روز 4 تا 5 عدد میوه مصرف کند.

* چربی ها : در شیرمادر یک سری چربی های غیر اشباع موجود است که در غدد پستان ساخته نمی شوند و باید از طریق غذا تامین شوند. پس بهتر است مادر هفته ای یک بار ماهی مصرف کند و از روغن زیتون در سالادش استفاده کند.

* آب : مادر در روز به 6 تا 8 لیوان آب یا آب میوه نیازدارد.

 

 

 

نمونه یک رژیم غذایی مناسب برای یک مادر شیرده

 

صبحانه

نان سبوس دار 3 برش + پنیر30گرم + کره 2قاشق مرباخوری + عسل یا مربا 2قاشق مرباخوری + شیرکم چربی 1لیوان

ساعت 10

میوه 1 عدد ، چای وکیک

نهار

لوبیا پلو با سالاد شیرازی؛ گوشت 120گرم ، کته 15 قاشق غذاخوری، لوبیا سبز پخته یک دوم لیوان ، روغن مایع 2 قاشق مرباخوری ، ماست کم چربی 1 لیوان ، خیار 1عدد ، گوجه 1عدد، پیاز یک دوم عدد به همراه آبلیمو و روغن زیتون

عصرانه

میوه 2 عدد ، نان 2برش ، پنیر 30 گرم ، گردو 2 مغز کامل

شام

کوکوی سبزی با ماست؛ تخم مرغ 1 عدد ، سبزی خام 2 لیوان ، نان 2 برش ، روغن مایع2 قاشق غذاخوری ، ماست کم چربی 1 لیوان

پیش از خواب

شیرکم چربی 1 لیوان ، عسل 1 قاشق غذاخوری

 

این رژیم حاوی 2700 کالری انرژی ، 344 گرم کربوهیدرات ، 97 گرم پروتئین و 88 گرم چربی است.

تحقیقات اخیرنشان داده کودکانی که با شیر مادر تغذیه شده اند، کمتر از کودکانی که با شیر گاو تغذیه شده اند، به بیماری دیابت نوجوانی( یا دیابت وابسته به انسولین) و بیماری MS مبتلا می شوند و این خبر اهمیت شیر مادر را نشان می دهد.

چه مواد غذایی برای مادران شیرده مجاز نیست ؟

1) دم کرده های گیاهی : گاهی دم کرده های گیاهی مثل چای نعناع و گل گاو زبان موجب بروز اثرات جانبی مثل تهوع و استفراغ در مادر می شود و ترکیبات این نوشیدنی ها وارد شیر شده و امکان دارد همین اثرات در نوزاد هم بروز کند.

2) کافئین : کافئین وارد شیر مادر شده و موجب تحریک پذیری نوزاد می شود. بنابراین توصیه می شود مادر شیرده کمتر از 2 لیوان در روز قهوه و کوکا مصرف کنند ، شکلات و کاکائو هم دارای تئوبرومید است که مانند کافئین محرک است و بهتر است مصرفش محدود شود.

3) قند مصنوعی : اثر قندهای بدون کالری و محصولات شیرین وبدون قند بر نوزاد نامشخص است. پس بهتر است مصرف این مواد در شیردهی محدود شود.

4) ادویه جات زیاد : مصرف زیاد ادویه طعم شیرمادر را عوض می کند که بهتر است در شیردهی کمتر ادویه مصرف شود.

 

 

 

جدول نیازهای تغذیه ای مادر در دوران شیردهی

دانستن نیازهای تغذیه ای یک مادر شیرده، برای مادرانی که ازمکمل های ویتامین واملاح استفاده می کنند، ضروری است تا از مصرف بیش از حد مکمل ها جلوگیری شود.

 

ماده مغذی میزان مورد نیازدرروز

انرژی

پروتئین

ویتامین A

ویتامین D

ویتامین E

ویتامین  K

ویتامین C

ویتامین B1

رمیوفلاوینB2

نیاسینB3

ویتامین B6

فولات

ویتامین B12

کلسیم

فسفر

منگنز

آهن

روی

ید

سلنیم

 2700کالری

65 گرم

1300 میکروگرم

5 میکروگرم

12 میلی گرم

65 میکروگرم

95 میلی گرم

5/1 میلی گرم

6/1 میلی گرم

17 میلی گرم

5/1 میلی گرم

500 میکروگرم

8/2 میکروگرم

1000 میلی گرم

700 میلی گرم

310 میلی گرم

15 میلی گرم

19 میلی گرم

200 میکروگرم

75 میکروگرم

ستان مادر ذخیره شده است ,مقداری انرژی لازم است تاچربی ها در هنگام شیر دادن سوخته شود. محدودیت های غذایی بعد از تولد نوزاد,موجب کاهش ترشح شیر می شودوسلامت مادر را تهدید می کند.اگر مادر اضافه وزن داشته باشد,با وجود دریافت مواد غذایی کافی ,به تدریج وزن خود را از دست می دهد.این کاهش وزن مخصوصا" در ماههای اول شیردهی بیشتر است .به هر حال مادر شیر ده می تواند با کم کردن مقدار انرژی دریافتی ,وزن خود را کم می کندو شیر کافی نیز تولید می کند.اگر مادری لاغر اندام باشد ,و غذا وانرژی کمی به او برسد موجب کم شدن شیر می گردد. پروتئین: نیاز مادر شیرده به مواد پروتئینی در دوران شیر دهی حدود 65 گرم در 6 ماه اول و62 گرم در 6 ماه دوم شیر دهی می باشد.این مقدارحدود 15 تا20 گرم بیشتر از مقداری است که یک خانم در حالت عادی نیاز دارد (جدول شماره 2)تحقیقات نشان داده است که خوردن بیشتر از اندازه مواد پروتئینی مانند شیر و گوشت ,شیر مادر را زیاد تر نمی کند. چربی: مقدار چربی موجود در شیر مادر ,بستگی به میزان چربی غذایی مادر دارد.بنابراین تغییر مقدار و نوع چربی در رژیم غذایی مادر شیرده ,موجب تغییر چربی شیر مادر می گردد.اگر مادری در دوران شیر دهی چربی نخورد چربی های ذخیره شده در بدنش سوخته می شود.مقدار کلسترول شیر مادر در حدود 10 تا 20 میلی گرم در 100 میلی لیتر شیر می باشد ,بنابراین کودک در شبانه روزمقدار 100 میلی گرم کلسترول از شیر مادر دریافت می کند.مقدار کلسترول شیر مادر با رژیم غذایی او تغییر نمی کند ,ولی با ادامه شیر دادن به تدریج کاهش می یابد. کلسیم: در دوران شیردهی نیازمادرشیرده به کلسیم مانند دوران آبستنی یعنی حدود 1200 میلی گرم در 24 ساعت است.این مقدار 400 میلی گرم بیشتر از مقدار مورد نیاز زنان در حالت عادی است.(جدول شماره 2) شیر یکی از موادغذایی است که مادر شیر ده می تواند مصرف کند تا کلسیم کافی به بدن او برسد.(جدول شماره 3 نمونه غذایی مادر شیر ده)اگر مادر شیر ده نسبت به شیر الرژی وحساسیت دارد,یا حقیقتا"شیر را دوست ندارد,باید کلسیم رژیم غذایی او با خوردن 1000 میلی گرم کلسیم به صورت قرص یا شربت تامین گردد. ملح آهن: مادر شیر ده از راه شیر ,آهن زیادی دفع نمی کند,بنابراین نیاز مادر شیر ده به آهن مانند یک خانم جوان ,یعنی 15 میلی گرم در روز می باشد.در صورتد که در دوران آبستنی ,نیاز مادر باردار دو برابر,یعنی 30 میلی گرم در روز می باشد. ملح روی: نیاز مادر شیر ده به روی در دوران شیر دهی بیشتر از دوران آبستنی است,زیرا مقدار روی شیر مادر در خلال چند ماه اول به تدریج کاهش می یابد.اگر مادر خود دچار کمبود روی باشد,مقدار روی شیر او نیز کم است.بنابراین توصیه می شود مادر شیر ده روزانه 12تا14 میلی گرم روی از راه غذا دریافت کند. آب: در دوران شیر دهی ,مادر به حدود 2 لیتر مایع در شبانه روز نیاز دارد(8 لیوان) مادر باید هر نوبت که به نوزاد یا شیر خوار خود شیر می دهد ,یک لیوان مایعات(شیر یا آب میوه) مصرف کند تا دچار کم آبی بدن نگردد.بعضی از مردم نا آگاه تصور می کنند,اگر مادر آبستن بیشتر مایعات بخورد ,شیر او بهتر وبیشتر می شود,بعضی تصور می کنند اگر مایعات بیشتر بخورد,شیر او آبکی می گردد.این تصورات علمی نیست و حقیقت ندارد.میزان مصرف مادران شیرده باید برحسب میل ورغبت او نسبت به مایعات باشد.اگر مادر شیر ده مایعات کم بخورد,ادرار او کم می شود ولی شیر او کم نخواهد شد. جدول شماره 2:میزان احتیاج خانم ها به مواد غذایی قبل از آبستنی, دوران آبستنی و دوران شیر دهی دوران شیر دهی 6ماه اول 6ماه دوم دوران آبستنی همه سنین خانم 25 ساله که حامله نیست مواد غذایی اصلی 2840 2710 2200 سه ماه اول 2500 سه ماه دوم و سوم 2200 انرژی (کیلو کالری)در روز 75 72 60 50 پروتئین(گرم در روز) 1200 1200 1200 سرتاسر دوره آبستنی 800 کلسیم (میلی گرم در روز) 15 15 30 15 آهن (میلی گرم در روز) 1300 1200 800 سرتاسر دوره آبستنی 800 ویتامین( آ )میکروگرم درروز 6/1 6/1 5/1 سرتاسر دوره آبستنی 1/1 تیامین (ویتامین ب 1) (میلی گرم در روز) 8/1 8/1 6/1 سرتاسر دوره آبستنی 3/1 ریبو فلاوین(ویتامین ب 2) (میلی گرم در روز) 20 20 17 سرتاسر دوره آبستنی 15 نیاسین(ویتامین ضد پلاگر) (میلی گرم در روز) 95 90 70 سرتاسر دوره آبستنی 60 ویتامین(سی)میلی گرم درروز 10 10 10 سرتاسر دوره آبستنی 5 ویتامین(دی)میکروگرم در روز یک میکرو گرم:40 واحد رژیم غذایی مادر شیر ده رژیم غذایی مادر شیر ده باید از نظر کالری و مواد اصلی غذایی و املاح و ویتامین ها کامل باشد تا شیر کافی تولید و کودک کاملا تغذیه شود.(شکل شماره14-1) در دوران شیر دهی مادر می تواند هر نوع غذایی را که دوست دارد,بخورد و از انواع مایعات ,سبزی ها ومیوه ها مصرف کند.ار مادری در دوران شیر دهی ,رژیم غذایی متعادل و مناسب داشته باشد,وزن او اضافه نخواهد شد.زیرا قسمت زیادی از کالری مواد غذایی اضافی که مصرف کرده است از راه شیر دفع می گردد.سن مادر یا دفعات حاملگی مادر در تولید شیر موثر نیست ,آنچه مهم است ,روش صحیح شیر دادن است.تغذیه زیاد از حد مادرنیز در ازدیاد شیر تاثیری ندارد. مادر شیر ده باید از تمام 5 گروه مواد غذایی زیر استفاده کند: -گروه 1 :نان ,برنج وماکارونی -گروه 2 :سبزی ها -گروه 3 :میوه ها -گروه 4 :شیر و لبنیات -گروه 5 :گوشت ,تخم مرغ,ماهی ,مغز هاوحبوبات -گروه 6 :چربی و شیرینی,مادر شیر ده بهتر است چربی و شیرینی کمتر مصرف کند,زیرا این مواد از گروههای دیگر غذایی به بدن او می رسد. میان وعده های غذایی مادر شیر ده علاوه بر سه نوبت غذای کافی و سالم,باید میان وعده های غذایی سالم را نیز مصرف کند,(میوه ها مثل سیب درختی ,موز ,انگور,مرکبات,یا غلاتو یا انواع ماست مخلوط با میوه ها)تا هم شیر کافی داشته باشد هم چاق نشود.تهیه غذاهای اصلی خوب و سالم و میان وعده های غذایی برای مادری که هم بایدبه کودک خود شیر دهد و هم کارهای خانه را انجام دهد ,ساده وآسان نیست.بنابراین اطرافیان مخصوصا" همسر باید به او کمک کند تا خسته نشود.(شکل شماره 15) کم کردن وزن: شیر دادن به کودک موجب می شود که وزن مادر کم شود.تحقیقات نشان داده است مادرانی که به کودک خود شیر می دهند,زود تر از مادرانی که به کودک خود شیر خشک می دهند,وزن قبل از آبستنی خود را بدست می آورند,زیرا تمام چربد هایی که در دوران آبستنی در بدن آنها جمع شده است ,در هنگام شیر دادن از دست می رودو حتی مقداری از چربی هایی که در قبل از حاملی داشته اند,در بدن آنها سوخته می شود. پیروی از رژیم غذایی مخصوص برای کاهش وزن در مادر شیر ده,باعث می شود که او دچار سوء تغذیه شودو سرانجام شیر مادر کم و خشک گردد.بنابراین بهترین کار این است که مادر شیر ده با نخوردن غذای زیاد واستفاده از یک برنامه ورزشی ,وزن خود رابه تدریج کم کند.مصرف غذای سالم در دوران شیر دهی و خوردن آب در خلال شیر دادن,موجب می شود که مادر در هر هفته نیم کیلو گرم از وزن خود را کم کندو سرانجام در مدت یک سال ,وزن اضافی خود را از دست بدهد. جدول شماره 3:نمونه برنامه غذایی مادر شیر ده صبحانه یک لیوان شیر,(در یک لیوان شیر 285 میلی گرم کلسیم وجود دارد) نصف لیوان آب پرتقال(در نصف لیوان آب پرتقال66میلی گرم ویتامین (سی) وجود دارد.) دو عدد تخم مرغ(دارای 12گرم پروتئین,یک میلی گرم آهن و 1180 واحد ویتامین (آ)می باشد) نصف نان همراه پنیر یا کره ومربا ناهار حدود 100 گرم گوشت مرغ یا گوسفند (20 گرم پروتئین دارد.) حدود یک بشقاب برنج پخته شده(221 میلی گرم کلسیم دارد). مقدار سبزی تازه مخصوصا" اسفناج (27 تا 30 میلی گرم ویتامین (آ)و 112 میلی گرم کلسیم دارد). دو عدد میوه تازه مانند سیب ,هلو ,زرد آلو,مرکبات و... شام یک لیوان شیر (285 میلی گرم کلسیم دارد) نصف نان (7/6 میلی گرم آهن دارد.) حدود 100گرم گوشت مرغ یا گوسفند یا ماهی (20 گرم پروتئین دارد.) ورزش در دوران شیر دهی شیر دادن ممکن است باعث افسردگی در بعضی از مادران شیر ده شود.یکی از راههای موثر برای جلوگیری از افسردگی ,ورزش کردن است ,زیرا مغز و بدن انسان روی یکدیگر اثر می گذارد.ورزش کردن نه تنها شیر مادر را کم نمی کند ,بلکه به شیر دادن او نیز کمک می کند. ورزش در همه حال و در هر سن و شرایط برای بدن موثر است.ورزش در هوای آزاد به مدت 20 تا30 دقیقه و 3 تا4 نوبت در هفته ,به مادر شیر ده احساس آرامش می دهدوظاهر او را نیز بهبود می بخشد.حرکاتی مانند نشستن و برخاستن و جمع کردن پاها بدن مادر را زود تر به حالت قبل از بارداری بر می گرداند.ورزش,سوخت و ساز بدن را افزایش می دهد ,جریان خون بدن را زیاد تر و قوام عضلات بدن را بیشتر می کند و از افسردگی مادر جلوگیری می کند. بعد از زایمان ,چه موقع ورزش را شروع کنیم؟برای شروع ورزش ,باید با پزشک خود مشورت کنید.اگر مادر شیر ده سزارین شده است یا دچار کشش عضلات شکم می باشد,باید با احتیاط ورزش کند,زیرا ممکن است مشکلاتی برای او به وجود آید.بعضی از پزشکان ورزش کردن را6 هفته بعد از زایمان توصیه می کنند,زیرا بدن مادر شیر ده بعد از زایمان و همچنین برای برقرار شدن جردان شیر به استراحت نیاز دارد. ورزش رابا راه رفتن شروع کنیدو به تدریج زمان آن را افزایش دهید.سپس نشستن و برخاستن وبالا بردن پاها را انجام دهید. -صبح هنگامی که از خواب بیدار می شوید,10 باربشینید وپا شویدو هر چند روز تعداد آن را افزایش دهید. -کارهای خانه خود را انجام دهید. -اتومبیل خود را دور از محلی که می خواهید بروید پارک کنیدو پیاده به محل مورد نظر بروید. -کارهایی مانند باغبانی و نگهداری از گلها را خود انجام دهیدواز شوهرتان بخواهید کودک رانگه داری و پرستاری نماید. ورزش کردن به بدن ومغز شما نیرو می بخشد.بنابراین اگر زمانی را برای ورزش اختصاص دهید در تندرستی خود وکودکانتان موثر می باشد. چند حرکت ورزشی در دوران شیر دهی برای قدرت بخشیدن به عضلات لگن وشکم می توانید ورزش های زیر را انجام دهید: 1-بالا بردن لگن:دست ها و زانوهای خود را روی زمین قرار دهیدوزانوها را به اندازه 30 سانتیمتر از هم دور نگه دارید. سپس عضلات لگن خود را منقبض کنید و بالا ببرید .به طور کلی پشت ولگن شما حالت کمان پیدا می کند.در این حالت چند ثانیه خود را نگه دارید.این حرکت را چندین بار تکرار کنید. 2-قدرت دادن به عضلات شکم:به پشت روی زمین بخوابیدوزانوهای خود را خم کنیدو کف دست های خود را روی زمین بگذارید.سپس نفس عمیق بکشیدو سر خود را به تدریج بالا ببریدو برای چند ثانیه نگه دارید,سپس بدن را شل کنید و به حالت معمولی بخوابید .این حرکت را چندین بار تکرار کنید. 3-خم شدن به جلو:پاهای خود را به فاصله 30 سانتیمتر از هم قرار دهیدو دست ها را پشت بدن قفل کنید.سپس از ناحیه لگن خم شوید و دستهای خود را به تدریج تا حدی که می توانید بالا ببریددر این حالت چند نفس عمیق بکشید و به تدریج کمر خود را راست کنیدو بایستید.این حرکت را چندین بار تکرار کنیداین حرکات را جلوی کودک انجام دهید. تاثیر ورزش مادر شیر ده بر کودک ورزش مادر,علاوه براثرات مفید در خود او ,موجب شادی و سرگرمی کودک نیز می گردد. -کودک را در درشکه اش بگذاریدو هرروز در پارک یا اطراف منزل راه بروید. -کودک راروی صندلی اش بنشانید و حرکت بلند شدن و نشستن را انجام دهیدوبا او حرف بزنید.این حرکات و سخن ها موجب شادی کودک می شود. -به پشت در کف اتاق بخوابیدو کودک را برالای سر خود ببرید .سپس کودک را مانند یک وزنه نزدیک صورت خود بیاورید و با او حرف بزنید و دوباره او را دور کنید.این حرکات وصداها موجب شادی کودک می شود و شما نیز ورزش خواهید. آیا ورزش کردن مادر ,مزه شیر او را تغییر می دهد؟ تحقیقات محدودی در این مورد انجام گرفته و اظهار نظر شده است که ورزش های شدید و سنگین موجب پیدایش اسید لاکتیک در بدن مادر می گردد که موجب تغییر مزه شیر می شود.و کودک ممکن است شیر مادر را نخورد.اگر این موضوع درست باشد,اسید لاکتیک بعد از ورزش های سنگین ایجاد می شود ,بنابراین اگر مادر شیر ده ورزش های سنگین انجام می دهد,ابتدا باید به کودک شیر دهد و بعد ورزش کند. آیا خوردن بعضی از غذاها بو ومزه شیر مادر را تغییر میدهد؟ در بعضی از مادران شیرده,با مصرف غذاهایی مانند گوجه فرنگی,توت فرنگی,پیاز ,سیر ,سبزیجات خام ,انواع کلم,ادویه جات و چاشنی ها,مشکلات گوارشی یا شلی مدفوع,مخصوصا"در ماههای اول تولد در کودک ایجاد می کند و ممکن است شیر آنها بوی آن ماده غذایی را بدهد.اگر براد مادر و پزشک مشخص گرددکه چنین حالتی وجود دارد,مادر باید از خوردن آن ماده غذایی خودداری کند. مصرف دارو در دوران شیر دهی: مادر شیر ده نباید دارو مصرف کند,مگر حقیقتا"به آن نیاز داشته باشد.مصرف داروهایی مانند ضد تیروئید,داروهای ضد سرطان,ایزونیازید,ترکیبات تریاک و مشتقات آن در مادران شیر ده ممنوع است.اگر لازم باشدمادری داروهای تشخیصی که در رادیولوژی بکار برده می شود,یاداروهای کلر مفنیکل,مترونیدازول,سولفونامیدها وملین ها رامصرف کند,باید شیر دادن را به طور موقت کم کند. یبوست در دوران شیر دهی: اگر مادر در دوران شیر دهی دچار یبوست گردید,باید فیبرهای گیاهی ,(موادی که در روده جذب نمی شود)مانندسبزی,میوه پخته و نان سبوب داربه رژیم غذایی او افزوده شود. همچنین باید مایعات به مقدار کافی مصرف نمایدتایبوست او بر طرف گردد.در چنین مواقعی بهتر است مادر شیر ده از داروهای ملین استفاده نکندوباغذا یبوست خود را برطرف سازد. مادران در دوران شیر دادن چه غذاهایی رانباید بخورند؟ بعضی از کودکان که از شیر مادر تغذیه می شوند,ممکن است که غذاهایی را که مادر مصرف نموده و از شیر دفع می شود,تحمل نکنند.به طور مثال مادر اگر سیر ,پیازیا حبوبات بخورد,شیر او ممکن است موجب قولنج یا دردهای شکمی شود.همچنین کلم وشلغم وحتی میوه هایی مانند زرد الو والو و خوردن بیش از حد بعضی میوه ها مانند هندوانه و هلو و بعضی از سبزی ها ممکن است باعث ایجاد گاز در روده ودردهای شکمی کودک گردد.بنابراین مادر باید در دوران شیر دهیدقت کند در صورتی که در خلال 24 ساعت بعد از خوردن یکی از مواد ذکر شده ,کودک او به شکم درددچار شد]و یا گاز در روده های او به وجود آمد,از خوردن آن مواد غذایی خودداری کند.به طور کلی مادر شیر ده هر غذایی را که میل دارد می تواند بخورد و هیچ غذایی رانباید برای او منع کرد,مگر آن که حس کند با خوردن آن غذا کودک دچار دردهای شکمی می شود. آیا غذا یا دارویی وجود دارد که شیر مادرز را زیاد کند؟ اشتیاق و علاقه مادر در شیر دادن عامل بسیار مهمی در شیر دادن اوست.داروها یا هورمون هایی وجود داردکه اگر مادر مصرف نماید,ممکن است سبب افزایش ترشح پرولاکتین ودر نتیجه افزایش شیر او گردد.ولی عوارضی نیز به همراه دارد.دم کرده یا عصاره بعضی از گیاهان دارویی(شنبلیله,آنیسون,رازیانه,زیره سبز و...)نیز باعث افزایش شیر مادر می گردد.ولی اگر زیاد نوشیده شود,رفلکس سرازیر شدن شیر مادر را کم می کند.به طور کلی مهمترین عانلی که باعث افزایش شیر مادر می گردد,نه دارو ,نه هورمون نه غذای مخصوص است.بلکه علاقه مادر به شیر دادن ,تغذیه کامل و کافی,آرامش جسمی و روانی و بالاخره مکیدن پستان مادر توسط نوزاد است. توصیه هایی به مادران شیر ده 1-استراحت و آرامش:غیر از تغذیه کافی و سالم ,مادری که فرزند خود شیر می دهد,باید از نظر جسمی استراحت نمایدوخود راخسته نکند.اطرافیان مخصوصا" شوهر باید کارهای روزمره مادر را انجام دهدتا مادر استراحت نماید و سیستم ترشح کننده شیر به خوبی عمل کند تا شیر کافی در پستان مادر ترشح و کودک تغذیه گردد,زیرا آرامش روحی و روانی در شیر دادن موثر است.(شکل شماره 19) 2-رژیم غذایی:مادر باید از رژیم غذایی که باعث کاهش وزن می شود,اجتناب نماید.اگر مادری اضافه وزن پیدا کرده و می خواهد وزن خود را در دوران شیر دهی کم کند,حداکثر می تواند یک کیلو در ماه کم کند,در این صورت شیر او کم نخواهد شد. چنین مادرانی نباید رژیم غذایی مخصوص داشته باشندیا داروهایی که اشتها را کم می کند مصرف کنند.فعالیت وورزش نیز در دوران شیر دهی توصیه می شود. 3-سیگار کشیدن:مادری که شیر می دهد نباید سیگار بکشد,زیرا سیگار نه فقط حخجم شیر را کم می کندبلکه سلامت او ونوزادش را هم نیز تهدید می نماید. 4-دفعات شیر دادن:تعداد دفعات شیر دادن در هفته های اول دوران شیر دهی بسیار اهمیت دارد.مادر می تواند 15 بار در روز به نوزادش شیر دهد.این دفعات را بعد از ماه اول می توان به 5 تا 12 بار تقلیل داد. 5-نرمی استخوان:چون نرمی استخوان(راشی تیسم) در کودکان شیر مادر خوار نیز وجود دارد ,بدین جهت کودکی که از شیر مادر تغذیه می کند,باید در معرض آفتاب قرار گیردو ویتامین (دی) خوراکی نیز به او داده شود,مخصوصا"کودکانی که در آپارتمان زندگی می کنندو از برخورد با آفتاب محروم هستند. 6-فلوراید:چون فلوراید شیر مادر کافی نیست و ممکن است کمبود آن موجب تخریب دندانهای کودک شودبدین جهت اگر مادر در محلی زندگی می کندکه آب آن محل فلوراید کافی ندارد.باید به کودک فلوراید داده شود.در چنین شرایطی حداقل باید 10میکرو گرم(در 6 ماه اول و ماههای بعد بیشتر)فلوراید به کودک داده شود.

تاريخ : یکشنبه دهم آذر 1392 | 0:36 | نویسنده : روشنایی

جراحی سینوس پیلونیدال(کیست مویی)

 

 

1 – بیماری سینوس پیلونیدال چیست؟

2 – در چه کسانی ایجاد میشود؟

3 – علت ایجاد آن چیست؟

4 – چه روشهای درمانی برای آن وجود دارد؟

5 – بهترین روش درمانی کدام است؟

 

1 – بیماری سینوس پایلونیدال (پیلونیدال) چیست؟



پایلونیدال یا پیلونیدال از ریشه لاتین pilus به معنی مو و nidus به معنی آشیانه (لانه) گرفته شده است. بنابراین می توان این بیماری را حفره یا حفراتی در زیر پوست دانست که آشیانه مو می باشد. محل شایع آن در انتهای ستون فقرات (ناحیه ساکروکوکسیژیال) می باشد. ولی این بیماری هیچ ارتباطی با ستون فقرات یا کانال نخاعی ندارد و فقط یک بیماری پوستی است. در اغلب موارد یک یا چند سوراخ در خط وسط این ناحیه دیده میشود و گاهی موهای داخل آنرا نیز می توان رویت کرد. چون مو یک جسم خارجی محسوب میشود، موجب عفونت و خروج چرک و ترشح بد بو و گاهی خونابه می گردد . عفونت مکرر باعث بزرگتر شدن سینوس پایلونیدال و ایجاد سوراخهای جانبی متعدد می گردد. گاهی چرک در این محل تجمع پیدا کرده و امکان خروج ندارد و بنابراین بیمار با تورم دردناک در این ناحیه مواجه میشود که در اینصورت آبسه پایلونیدال نامیده میشود و نیاز به جراحی اورژانس دارد. این بیماری به ندرت در نقاط دیگری از بدن مانند ناف، زیر بغل و چین بین انگشتان دست( در سلمانی ها) نیز دیده میشود.

12

2– در چه کسانی دیده میشود؟

 

این بیماری در بین جوانان، بخصوص در سنین 15 تا 30 سال شیوع بیشتری دارد ولی در سنین کمتر و یا بیشتر هم ممکن است دیده شود. مردان 4 برابر زنان مبتلا میشوند. افراد پر مو و چاق و کسانی که کارهای نشستنی دارند، استعداد بیشتری برای ابتلا دارند. نام قدیمی این بیماری jeep's drivers disease (بیماری رانندگان جیپ) بوده است, چون در زمان جنگ جهانی دوم، اکثر سربازان جوانی که راننده جیپ بودند به این بیماری دچار شده بودند.

3

 

3 – علت ایجاد آن چیست؟

 

در مورد اینکه آیا حفره ای مادرزادی در این ناحیه وجود دارد که مو به داخل آن کشیده میشود و یا فرو رفتن تدریجی مو، باعث پیدایش چنین حفره ای میشود، بحث های زیادی مطرح است ولی بیشتر نظرات به نفع احتمال دوم می باشد. وجود شکاف نسبتاً عمیق بین دو سرین بخصوص در افراد پر مو و چاق، باعث مکش دائمی مو در این ناحیه شده و نشستن طولانی و یا سایش دو سرین به همدیگر، زمینه فرو رفتن مو در پوست را فراهم می آورد و وجود مو در پوست، التهاب و عفونت را تشدید نموده و در نهایت یک حفره ی چرکی در حال گسترش ایجاد می شود.

4

4 – چه روشهای درمانی برای آن  وجود دارد؟

 

روشهای غیر جراحی برای درمان این بیماری موفقیت چشمگیری نداشته اند. خارج کردن موهای داخل سینوس از طریق سوراخها و تراشیدن مستمر موهای اطراف، و یا تزریق فنل بداخل سینوس اگر چه ممکن است،گاهی موثر باشند ولی احتمال عود در این نوع درمانها بسیار زیاد است.در حال حاضر جراحی موثرترین روش درمان سینوس پایلونیدال می باشد. اما روشهای متفاوتی برای جراحی این بیماری وجود دارد.

 

1 – باز گذاشتن زخم: در این روش تمام سینوس پایلونیدال همراه با قسمتی از پوست سالم برداشته شده و زخم باز گذاشته میشود تا بتدریج خودش بسته شود. در این مدت که بطور متوسط هشت هفته طول می کشد زخم باید روزی یک تا سه بار شستشو و پانسمان شود. در این روش 8 تا 21% شانس عود گزارش شده و ممکن است بهبودی و بسته شدن زخم طولانی تر شود و ماهها به درازا بکشد. امتیاز این روش آن است که در صورت عفونت، چرک داخل زخم نمی ماند و خارج میشود.

 

2 – بستن ساده زخم: بعد از برداشتن کامل سینوس پایلونیدال، می توانیم دو طرف زخم را با کمک بخیه های قوی و مناسب طوری به هم نزدیک کرده و بدوزیم که فضای خالی ما بین آنها کاملاً پر شود. در این روش، شانس باز شدن زخم، و عود زیاد می باشد.

 

3 – باز گذاشتن زخم و دوختن لبه های آن به کف زخم: این همان روشی است که به مارسوپیالیزاسیون(marsopialization ) معروف شده است. بعضی معتقدند در این روش هر چند که زخم باز می باشد ولی ترمیم زخم سریع تر اتفاق می افتد ولی مدت بهبود زخم در این روش بین 3 تا 5 هفته گزارش شده است.

 

4 – باز کردن سقف سینوسها و تراشیدن لایه داخلی آنها: در این روش، در واقع سینوس پایلونیدال برداشته نمیشود و فقط لایه اپی تلیالیزه ی داخل حفرات سینوس با کورت (curet) برداشته میشود (کورتاژ). این روش هر چند ساده است ولی شانس عود بیماری تا 19% و زمان بهبودی کامل زخم تا 8 هفته گزارش شده است.

 

5 – بستن زخم با کمک روشهای جراحی پلاستیک: روشهای مختلف جراحی پلاستیک مانند Z-plasty ، فلاپ رومبوئید و فلاپهای دیگر، برای بستن زخم سینوس پایلونیدال ذکر شده اند. بدین ترتیب علاوه بر آنکه زخم بهبودی سریعتری دارد، علت زمینه ای عود، یعنی گودی بین دوسرین( natal cleft ) نیز اصلاح می گردد. با روشهای پلاستیک هر چند که شانس عود کمتر میشود ولی هنوز مواردی از عود دیده میشود. یکی از علل عود در این روشها، این است که تمام یا قسمتی از اسکار محل ترمیم، در خط وسط قرار می گیرد و وجود این ناحیه ضعیف پوستی در یک محلی که کشش زیادی را متحمل می شود، شانس عود را افزایش می دهد.

 

6 – بستن زخم به روش کاریداکیس: کاریداکیس روشی را برای بستن زخم محل سینوس پایلونیدال پیشنهاد داده است که نوعی روش جراحی پلاستیک است و علاوه بر آنکه، گودی بین دوسرین اصلاح می گردد، خط اسکار محل ترمیم زخم نیز به یکی از دو طرف منتقل میشود. بنابراین از تمام علل زمینه ای که ممکن است باعث عود بیماری شوند، پیشگیری میگردد.

 

5 – بهترین روش درمانی کدام است؟

 

در بیماری سینوس پایلونیدال بهترین روش درمانی روشی است که خصوصیات زیر را داشته باشد:

 

- کمترین میزان عود

- کمترین میزان و عوارض بعد از عمل

- سریعترین بهبودی زخم

- زودترین زمان بازگشت به محل کار

 

روش کاریداکیس در بین تمام گزارشات درمانی سینوس پایلونیدال کمترین میزان عود یعنی 1% (در پیگیری به مدت 2 تا 20 سال در 6545 بیمار) را به خود اختصاص داده است. بهبودی کامل زخم 1 تا 1/5 هفته گزارش شده. و بنابراین، می توان انتظار داشت بیماران در مدت زمان کوتاهی بعد از عمل، توانایی بازگشت به کار را داشته باشند. هرچند که روش کاریداکیس یکی از بهترین روشهای درمانی میباشند ولی در درصد کمی از بیماران عفونت و باز شدن سطحی زخم وجود دارد که البته با درمانهای ساده قابل علاج میباشند. همچنین اسکار زخم چون در گودی بین دوسرین قرار نمی گیرد، ممکن است قابل مشاهده باشد.

لیزر در درمان سینوس پیلونیدال نقشی بیش از یک چاقوی جراحی ندارد وکمکی به کاهش عوارض یا تسریع بهبودی زخم یا کاهش عود نمی کند.

پیشنهاد ما به بیماران این است که؛ با توجه به شرایط خود؛ بین روش کاریداکیس و باز گذاشتن زخم, یکی را انتخاب کنند. این دو روش هر دو قابل قبول هستند وبرای هر بیمار خاص ممکن است یکی از این دو روش بهتر باشد. در روش کاریداکیس بطورکلی زخم زودتر خوب میشود و بیمار زودتر میتواند به کارهای قبلی خود بازگردد و شانس عود بیماری نیز کمتر است.در روش باز گذاشتن زخم احتمال عفونت زخم صفر است و ظاهر چین بین دو سرین تغییری نمیکند و عمل ساده تر کوتاهتر وکم هزینه تر می باشد.

5 6

 

9

 

7 8

 

 

 



تاريخ : جمعه دوازدهم مهر 1392 | 15:55 | نویسنده : روشنایی
 مدیریت درمانگاه قایم در راستای خدمات رسانی واسایش همشهریان محترماقدام  به جذب پزشکان فوق تخصص وجراحان و  متخصصان  دارای بورد نموده است

                                      پزشکان فوق تخصص

متخصص داخلی وفوق تخصص غدد                  روزهای دوشنبه                       دکتر اسماعیل فرجی

جراح ومتخصص ارتوپد وفوق تخصص زانو             روزهای چهارشنبه                    دکتر فرهاد افاقی  

                          پزشکان  متخصص

متخصص وجراح عمومی وعروق                       شنبه  هاوچهار شنبه ها             دکتر کیوان کاشی زنوزی

متخصص و جراح زنان وزایمان                          همه روزه                                 دکتر زهرا اذرخش

جراح ومتخصص چشم                                 دوشنبه ها                                دکتر رافعتی

جراح ومتخصص چشم                                 پنجشنبه ها                              دکتر سارا پاکدل

جراح ومتخصص ارتوپد                                  روزهای جمعه                            دکترکریم عیوضی    

جراح و متخصص گوش وحلق و بینی               روزهای سه شنبه                        دکتر وقاری 

جراح ومتخصص گوش وحلق وبینی                 روز های دوشنبه                            دکتر  نوجوان

سونوگرافی ورادیولوژی                                 همه روزه                                 دکتر انصاری

متخصص طب فیزیکی وتوان بخشی                 سه شنبه ها                             دکتر رحیمی

متخصص پوست                                        شنبه ها                                   دکتر دلیلی

متخصص داخلی                                       وچهارشنبه ها                        دکتر سفید موی اذر

متخصص مغز واعصاب                                یکشنبه ها                                 دکتر الیار صادقی

متخصص اعصاب وروان                               چهارشنبه ها                              دکتر اسدلو

متخصص داخلی عفونی                             جمعه ها                                  دکتر اکرمیان

متخصص کودکان                                     یکشنبه  تا جمعه                          دکتر عیوضی                                  جراح و دندانپزشک ( قرداد با بیمه سینا و کارت طلایی معلمان 

جراح ودندانپزشک                                            پنجشنبه                                                        دکتر برزگر

متخصص درمان ریشه دندان (اندودنتیست)        دوشنبه ها                                             دکتر شهرام حسین   زاده

جراح دندان پزشک                                         یکشنبه وچهارشنبه                                        دکتر گشاده رو

پزشکان  عمومی  ۲۴ساعته

مشاوره روانشناسی    همه روزه            باوقت قبلی            

مشاوره تغذیه ورژیم درمانی    روزهای زوج    اقای چایچی             روز های فرد خانم جهانشاهی

دیگر خدماتی مامایی        خدمات پزشکی    تزریقات و پانسمان  بخیه  ویزیت در منزل  صدور گواهی فوت  تست حاملگی       نوار قلبی     گچ گیری اتل بندی  تست قند خون  (۲۴ ساعته )                                                                        

قرارداد  و همکار کلیه های  بیمه های خدمات درمانی و بیمه نیروهای مسلح و تامین اجتماعی   بیمه ابران وبیمه نوین (شهرداری)

بیمه سینا  (اب وفاضلاب وبرق ) کارت طلایی اموزش وپرورش پزشکان عمومی ومتخصص

 ادرس   عجبشیر میدان نماز     زیر زمین مسجد جامع         ۴ -  ۱ ۰۴۲۲۶۲۲۹۴۰                                                                                             

                                                                           مدیریت  : روشنائی



تاريخ : جمعه بیست و پنجم مرداد 1392 | 21:51 | نویسنده : روشنایی
دکتر صادقی: متخصص مغز واعصاب

 روز های یکشنبه  بعد از ظهر 



تاريخ : شنبه دوازدهم مرداد 1392 | 1:46 | نویسنده : روشنایی
قبولی دکتر میر سجاد قایمی درازمون دستیاری جراحی مغز واعصاب ودکتر امید مشربی درازمون دستیاری تخصصی داخلی تبریک عرض مینمایم

تاريخ : پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1392 | 0:7 | نویسنده : روشنایی

بیماری پارکینسون: علل، نشانه ها و روشهای درمانی

تعریف

بیماری پارکینسون اختلالی پیش رونده در سیستم عصبی است که روی حرکات بدن تاثیر می گذارد. این مشکل به طور تدریجی ایجاد می شود و معمولاً با یک لرزش قابل توجه در فقط یکی از دستان شروع می شود. بااینکه لرزش دست می تواند یکی از متداولترین علائم بیماری پارکینسون باشد، این اختلال معمولاً موجب کند شدن حرکات بدن می شود.

خانواده و دوستان ممکن است متوجه شوند که صورت فرد هیچ حالتی نشان نمی دهد و دستان او حین راه رفتن تاب نمی خورد. صحبت کردن فرد آرام و نامفهوم می شود. علائم بیماری پارکینسون با پیشرفت بیماری بدتر می شود.

بااینکه هیچ درمانی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد، انواع داروهای مختلفی برای درمان علائم آن وجود دارد. در برخی موارد، پزشک ممکن است جراحی را تجویز کند.

علائم

علائم بیماری پارکینسون در افراد مختلف متفاوت است. علائم اولیه آن ممکن است مخفی بوده و مشخص نشوند. علائم معمولاً از یک سمت بدن شروع می شوند و حتی بعد از تحت تاثیر قرار دادن هر دو طرف بدن وضعیت آنها در سمت اول بدتر باقی می ماند. علائم و نشانه های بیماری پارکینسون عبارتند از:

·         لرزش: لرزش همراه با بیماری پارکینسون از دست شروع می شود. ساییدن عقب جلوی شست دست و انگشت سبابه جزء علائم متداول است و در مواقعی که دست در حال استراحت است ایجاد می شود. اما همه افراد مبتلا به این بیماری دچار لرزش نمی شوند.

·         کند شدن حرکات: با گذشت زمان بیماری پارکینسون توانایی فرد در  انجام حرکات اختیاری را کاهش می دهد و ممکن است باعث دشوار و زمان بر شدن حرکات بسیار ساده شود. موقع راه رفتن قدم های فرد کوتاه تر می شود یا پا به کف زمین می چسبد و برداشتن قدم دشوار می شود.

·         سفت شدن عضلات: این مشکل ممکن است در هر قسمتی از بدن ایجاد شود. این سفت شدگی ممکن است آنقدر جدی باشد که دامنهه حرکات فرد را محدود کرده و موجب درد شود. فرد معمولاً با تاب نخوردن دست ها موقع راه رفتن متوجه این مشکل می شوند.

·         اختلال در وضعیت و تعادل بدن: بیماری پارکینسون ممکن است موجب خم و دولا شدن بدن شود. مشکل در حفظ تعادل هم ممکن است اتفاق بیفتد که البته معمولاً در مراحل پایانی بیماری روی می دهد.

·         زوال حرکات غیرارادی: پلک زدن، لبخند زدن و تاب خوردن دست ها موقع راه رفتن همه اعمالی ناخودآگاه و بخشی طبیعی از بدن انسان هستند. در بیماری پارکینسون این اعمال از بین می رود. بسیاری از بیماران ممکن است هرگز پلک نزنند و چشمهایشان همیشه خیره باشد و برخی نیز موقع حرف زدن حالت چهره شان تغییر نمی کند.

·         تغییر در گفتار: بسیاری از افراد مبتلا به بیماری پارکینسون در حرف زدن دچار مشکل می شوند. ممکن است آهسته تر، تند تر، یا با حالتی یکنواخت حرف بزنند یا کلماتی را مدام تکرار کنند.

·         زوال عقل: در مراحل آخر بیماری پارکینسون برخی افراد دچار مشکلات حافظه و نظم فکری می شوند. برای تخفیف این علامت معمولاً داروهای آلزایمر در دوز پایین تجویز می شود.

چه زمان باید به پزشک مراجعه کرد؟

درصورت مشاهده هر یک از علائم که در بالا اشاره شد باید برای تشخیص بیماری و پیدا کردن علت آن به پزشک مراجعه شود.

عوامل

علت دقیق بیماری پارکینسون هنوز شناخته نشده است اما عوامل مختلفی ممکن است در پیدایش آن نقش داشته باشند، مانند:

·         ژنتیک: محققان تغییرات ژنتیکی خاصی را پیدا کرده اند که در ایجاد بیماری پارکینسون نقش دارد. علاوه بر این، دانشمندان گمان می کنند که تغییرات ژنتیکی دیگری نیز ، چه ارثی و چه تحت تاثیر وضعیت محیطی، ممکن است موجب پیدایش بیماری پارکینسون شود.

·         محرک های محیطی: قرار گرفن در معرض مواد سمی یا برخی ویروس های خاص ممکن است علائم و نشانه های بیماری پارکینسون را تحریک کند. بعلاوه، تغییرات متعدد دیگری نیز در مغز افراد مبتلا به پارکینسون یافت شده است. اما نقش این عوامل در ایجاد این بیماری هنوز مشخص نیست. این تغییرات عبارتند از:

o        کمبود دوپامین: بسیاری از علائم بیماری پارکینسون درنتیجه کمبود پیام رسان شیمیایی در مغز که دوپامین نامیده می شود ایجاد می شود. این اتفاق در اثر مرگ یا اختلال برخی سلولهای خاص مغزی که دوپامین تولید می کنند ایجاد می شود. علت و چگونگی این اتفاق هنوز مشخص نیست.

o         پایین بودن سطح نورپینفرین: اختلال در پایانه های عصبی  که یک پیام رسان شیمیایی مهم دیگر که نورپینفرین نام دارد را تولید می کند، نیز  در افراد مبتلا به پارکینسون دیده می شود. نورپینفرین نقش مهمی در تنظیم سیستم عصبی غیرارادی دارد که عملکردهای غیرارادی بدن مثل تنظیم فشارخون را بر عهده دارد.

o        وجود جسم لوی: دسته های غیرعادی پروتئین که جسم لوی نام دارد در مغز افراد مبتلا به پارکینسون دیده می شود. هنوز علت وجود جسم لوی در آن ناحیه و آسیب هایی که ممکن است در بر داشته باشد مشخص نیست.

عوامل خطرزا

عوامل خطرزای بیماری پارکینسون عبارتند از:

·         سن: جوانان معمولاً کمتر به این بیماری مبتلا می شوند. این بیماری معمولاً در میانسالی و سالخوردگی اتفاق می افتد و با افزایش سن  خطر ابتلا به آن بالا می رود.

·         وراثت: داشتن یک خویشاوند نزدیک مبتلا به بیماری پارکینسون احتمال ابتلای فرد به این بیماری را افزایش می دهد اما بااینحال خطر ابتلای فرد بیش از 4 تا 6 درصد نیست.

·         جنسیت: مردان بیشتر از زنان به بیماری پارکینسون مبتلا می شوند.

·         قرار گرفتن در معرض مواد سمی: قرار گرفتن مداوم در معرض موادسمی ضد گیاه و حشره کش ها خطر ابتلا به این بیماری را بالا می برد.

عوارض جانبی

بیماری پارکینسون معمولاً عوارض جانبی زیر را نیز به همراه دارد:

·         افسردگی: افسردگی درمیان بیماران مبتلا به پارکینسون بسیار متداول است. قرار گرفتن تحت درمان افسردگی کنار آمدن با سایر مشکلات بیماری را آسان تر می کند.

·         مشکلات خواب: افراد مبتلا به پارکینسون معمولاً برای خوابیدن مشکل دارند و معمولاً در طول شب بارها بیدار می شوند. در طول روز نیز ممکن است دچار حملات خواب شوند.

·         مشکل در جویدن و بلعیدن: عضلاتی که برای بلعیدن استفاده می شوند در مراحل آخر بیماری پارکینسون تحت تاثیر قرار می گیرند و خوردن را دشوار می کند.

·         مشکل ادراری: بیماری پارکینسون معمولاً بی اختیاری ادرار یا نگه داشتن ادرار را به همراه دارد. برخی داروهایی که برای بیماری پارکینسون تجویز می شود ادرار کردن را دشوار می کند.

·         یبوست: بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری به خاطر کند تر شدن عملکرد دستگاه گوارش دچار یبوست می شوند. همچنین یبوست ممکن است یکی از عوارض جانبی داروهایی باشد که برای درمان پارکینسون تجویز می شود.

·         ناتوانی جنسی: بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری دچار کاهش میل جنسی می شند. این مسئله ممکن است ریشه روانشناسی و فیزیکی داشته باشد یا فقط در نتیجه عوامل جسمی ایجاد شده باشد.

داروهای مربوط به بیماری پارکینسون نیز ممکن است مشکلات بسیاری مثل تکان ها و حرکات ناگهانی و غیرارادی دست و پاها، توهم، بی خوابی و افت فشار خون در موقع ایستادن را به دنبال داشته باشد.

آماده شدن برای ویزیت پزشک

بهتر است که ابتدا نزد پزشک خانوادگیتان بروید و احتمالاً او شما را به متخصص بیماری های سیستم عصبی (متخصص اعصاب) ارجاع می کند.

ازآنجا که ویزیت های دکتر کوتاه هستند و در عین حال مسائل زیادی باید در آن مطرح شود، خیلی خوب است که از قبل خود را آماده کنید. در زیر  به برخی اطلاعات لازم برای آماده کردن شما برای ملاقات با پزشک اشاره می کنیم.

چه می توانید بکنید

·         علائم خود را یادداشت کنید. حتی علائمی که ممکن است بی ارتباط به دلیل وقت گرفتنتان از دکتر باشد.

·         اطلاعات شخصی مهم خود را یادداشت کنید، ازجمله هر گونه استرس یا تغییراتی که اخیراً در زندگی داشته اید.

·         لیستی از کلیه داروهایی که مصرف می کنید تهیه کنید ازجمله ویتامین ها و مکمل ها.

·         درصورت امکان از یکی از اعضای خانواده یا یکی از دوستان بخواهید که همراهتان بیاید. گاهی اوقات به خاطر سپردن همه اطلاعاتی که پزشک در اختیارتان می گذارد دشوار است از اینرو همراهتان می تواند مطالبی که فراموش کرده اید را به یادتان بیاورد.

·         سوالاتی که می خواهید از دکتر بپرسید را یادداشت کنید. آماده کردن لیستی از سوالاتتان به شما کمک می کند از زمانتان بهترین استفاده را ببرید. مهمترین سوالاتی که می توانید درمورد بیماری پارکینسون بپرسید از قرار زیر است:

o        دلیل این علائم در من چه می تواند باشد؟

o        آیا ممکن است این علائم دلیل دیگری هم داشته باشد؟

o        چه آزمایشاتی باید انجام بدهم؟ آیا این آزمایشات آمادگی خاصی می خواهد؟

o        بیماری پارکینسون معمولاً چطور پیشرفت می کند؟

o        آیا به مراقبت طولانی مدت نیاز دارم؟

o        چه درمان هایی موجود است و شما کدام را برای من توصیه می کنید؟

o        انتظار چه عوارض جانبی را باید از درمان خود داشته باشم؟

o        اگر درمان اثر نکرد یا متوقف شد آیا نیاز به درمان های دیگری است؟

o        من مشکلات سلامتی دیگری هم دارم، چطور می توانم به بهترین نحو همه این مشکلات را با هم کنترل کنم؟

o        آیا فعالیت هایم باید محدود شوند؟

o        آیا داروهایی که برایم تجویز کرده اید جایگزین هم دارند؟

o        آیا بروشور یا جزوات دیگری درمورد بیماریم وجود دارد که به منزل ببرم؟ از چه وب سایت هایی می توانم در این زمینه اطلاعات بگیرم؟

علاوه بر سوالاتی که برای پرسیدن از پزشکتان آماده کرده اید، هر سوال دیگری که حین ویزیت برایتان به وجود آمد را هم حتماً بپرسید.

از پزشکتان چه انتظاری داشته باشید؟

پزشکتان احتمالاً سوالاتی از شما می پرسد. آماده بودن برای پاسخگویی به آنها در زمان صرفه جویی می کند و دیگر وقت می کنید که نکات دیگری را هم با پزشک در میان بگذارید. پزشک احتمالاً سوالات زیر را از شما می پرسد:

·         کی برای اولین بار علائم بیماری را مشاهده کردید؟

·         آیا این علائم دائمی هستند یا اتفاقی؟

·         آیا کار خاصی علائم شما را بهتر می کند؟

آزمایشات و تشخیص

هیچ آزمایش مشخصی برای بیماری پارکینسون وجود ندارد به همین دلیل تشخیص این بیماری در مراحل اولیه آن بسیار دشوار است. همچنین علائم بیماری پارکینسون ممکن است براثر مشکلات دیگری نیز به وجود بیایند. بعنوان مثال، سایر اختلالات عصبی، سموم، ضربه در سر و حتی برخی داروها مثل کلورپرومازین (تورازین)، پروکلورپرازین (کومپازین) یا متاکلوپرامید (رگلان) هم ممکن است علائم بیماری پارکیسنون را به وجود آورند.

تشخیص بیماری پارکینسون براساس سابقه پزشکی و آزمایشات عصب شناسی فرد انجام می گیرد:

·         سابقه پزشکی: پزشک درمورد داروهایی که مصرف می کنید و سابقه این بیماری در خانواده از فرد سوال خواهد کرد.

·         آزمایش عصب شناختی: این آزمایش شامل ارزیابی راه رفتن و هماهنگی فرد و همچنین برخی کارهای دستی ساده می شود.

درصورت داشتن موارد زیر بیماری پارکینسون برای فرد تشخیص داده می شود:

·         داشتن حداقل دو یا سه مورد از علائم اصلی بیماری پارکینسون مثل لرزش، کند شدن حرکات و فت شدن عضلات.

·         شروع علائم در یک سمت از بدن.

·         افزایش شدت لرزش ها در زمان استراحت، مثلاً وقتی دست فرد روی پای او قرار گرفته است.

·         بهبودی قابل توجه با مصرف داروی لوودوپا (Levodopa)که داروی مخصوص پارکینسون است.

درمان و داروها

بیماری پارکینسون هیچ درمانی ندارد اما داروهایی را می توان برای بهبودی علائم بیماری تجویز کرد و در برخی موارد جراحی هم می تواند موثر باشد. پزشک از فرد می خواهد که تغییراتی در سبک زندگی خود به وجود آورد مثل استفاده از تن درمانی، داشتن یک رژیم غذایی سالم و ورزش کردن و استفاده از داروهای تجویز شده.

- داروها

داروها با افزایش ذخیره دوپامین مغز برای کنترل مشکلات مربوط به راه رفتن، حرکت و لرزش موثر هستند. اما مصرف دوپامین به تنهایی موثر نیست چون نمی تواند وارد مغز شود.

واکنش اولیه شما به درمان پارکینسون ممکن است قابل توجه باشد اما با گذشت زمان فواید داروها کم کم از بین می رود اما بااینحال علائم بیماری همچنان به خوبی کنترل می شوند.

نمونه داروهایی که پزشک ممکن است تجویز کند عبارتند از:

·         لوودوپا (Levodopa): موثرترین دارو برای بیماری پارکینسون است که ماده ای طبیعی در بدن می باشد. وقتی به شکل قرص استفاده شود به داخل مغز می رود و به دوپامین تبدیل می شود. لودوپا برای ساختن دارویی ترکیبی سینمت (Sinemet) با کاربیدوپا ترکیب می شود.  کاربیدوپا از تبدیل زودرس لوودوپا به دوپامین در خارج از مغز  جلوگیری می کند. در اروپا لوودوپا با ماده ای مشابه به نام بنسرازید ترکیب می شود و تحت نام تجاری مادوپار (Madopar)فروخته می شود.

با پیشرفت بیماری تاثیر این دارو کمتر می شود و نیاز به تنظیم دارویی وجود دارد. عوارض جانبی لوودوپا شامل حرکات غیرارادی می شود که با کاهش دوز مصرفی رفع میشود اما گاهی اوقات به قیمت کاهش کنترل علائم بیماری. این دارو نیز مثل سایر داروهای مربوط به بیماری پارکینسون در موقع ایستادن فشارخون فرد را پایین می آورد.

·         شبه دوپامین ها: مثل لوودوپا، این داروها به دوپامین تبدیل نمی شوند. درعوض تاثیر دوپامین در مغز را تقلید می کنند و باعث واکنش دادن سلولهای عصبی می شوند. البته این داروها به اندازه لوودوپا برای درمان علائم این بیماری موثر نیستند. اما دوام بیشتری دارند و گاها برای از بین بردن وقفه لوودوپا استفاده می شود.

این داروها به شکل قرص موجود هستند مثل پرامیپکسول (میراپکس) و روپینیرول (رکویپ). برای تیکسن سریع از نوع تزریقی این داروها مثل آپومورفین (آپوکین) استفاده می شود.

عوارض جانبی شبه دوپاین ها عباتند از، توهم، بی خوابی، ابقا آب بدن، و پایین آمدن فشارخون در موقع ایستادن. این داروها ممکن است خطر رفتارهای وسواسی مثل فزون خواهی جنسی، اعتیاد به  قماربازی و پرخوری وسواسی را افزایش دهد. در اینصورت می توانید پزشک را در جریان قرار دهید.

·         بازدارنده های MAO B: این نوع از داروها ازجمله سلگیلین (الدپریل) و راساگیلین (آزیلکت) از تجزیه دوپامین طبیعی و دوپامینی که با مصرف لوودوپا ساخته می شود جلوگیری می کند. این کار را با بازداشتن فعالیت آنزیم مونوآمین اکسیداز B (MAO B)، آنزیمی که دوپامین را در مغز متابولیز می کند، انجام می دهد. عوارض جانبی این داروها بسیار نادر است اما ممکن است شامل سرگیجه، سردرد، توهم و آشفتگی باشد. این داروها را نمی توان همراه با داروهای ضدافسردگی، آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین (Cipro) یا برخی دارهای مسکن استفاده کرد.

·         بازدارنده های کاتکول او-متیل ترنسفراز (COMT): این داروها با بازداشتن آنزیمی که لوودوپار ا تجزیه می کند، تاثیر درمان کاربیدوپا-لوودوپا را طولانی تر می کند. تولکاپون (تاسمار) موجب تحریب و نارسایی کبد می شود و معمولاً فقط برای بیمارانی استفاده می شود که به سایر درمان ها واکنش نمی دهند. انتاکاپون (کومتان) مشکلی برای کبد ایجاد نمی کند و اکنون به همراه کاربیدوپا و لوودوپا در دارویی به نام استالوو (Stalevo) استفاده می شود. اما ممکن است موجب بدتر شدن سایر عوارض جانبی لوودوپا مثل حرکات غیرارادی، حالت تهوع، آشفتگی یا توهم شود. همچنین ممکن است بی رنگ شدن ادرار شود.

·         آنتی کولینرژیک ها (Anticholinergics): این داروها سالیان طولانی برای کمک به کنترل لرزش همراه با بیماری پارکینسون استفاده می شده است. یکسری داروهای آنتی کولینرجیک مثل بنزتروپین (کوگنتین) و تری هکسی فنیدیل موجود هستند اما فواید نسبتاً کم آنها با عوارض جانبی مثل اختلال حافظه، آشفتگی، یبوست، خشک شدن دهان و چشم ها و اختلال ادرار خنثی می شود.

·         داروهای انسداد گلوتامات (NMDA): ممکن است پزشک آمانتادین (سیمترل) را به تنهایی برای ایجاد یک تسکین کوتاه مدت برای بیماری پارکینسون در مراحل اولیه تجویز کند. همچنین ممکن است درکنار درمان کابیدوپا-لوودوپا برای آنهایی که در مراحل پیشرفته تر بیماری هستند مخصوصاً آنهایی که دچار مشکل حرکات غیرارادی می شوند تجویز کند. عوارض جانبی این دارو عبارتند از ایجاد لکه های بنفش روی پوست و گاهاً توهم.

ورزش درمانی

ورزش برای سلامت عمومی بدن بسیار مهم است اما برای حفظ عملکرد در بیماری پارکینسون نقش حیاتی دارد. ورزش درمانی برای این بیماران توصیه می شود و می تواند به بهبود تحرک، دامنه حرکت و عضلات آنها کمک کند. گرچه برخی ورزش های خاص نمی تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند اما حفظ قوا و چابکی عضلات می تواند به مقابله با گرایشات پیشرونده این بیماری کمک کرده و احساس اعتماد به نفس و توانایی بیشتری به شما بدهد. یک متخصص ورزش درمانی برای بهبود راه رفتن و تعادل شما نیز رویتان کار می کند. متخصص گفتار درمانی هم می تواند مشکلات مربوط به حرف زدن و بلعیدن غذا را بهبود بخشد.

جراحی

تحریک عمیق مغزی فرایند جراحی است که برای درمان بیماری پارکینسون انجام می شود. این فرایند شامل کاشت یک الکترود در عمق مغز برای کنترل حرکات است. میزان تحریکی که از جانب الکترود ارائه می شود با یک دستگاه شبیه دستگاه تنظیم کننده ضربان قلب که زیر پوست در بالای سینه کار گذاشته می شود کنترل می شود. سیمی که از زیر پست رد می شود این دستگاه را به الکترود وصل می کند.

تحریک عمیق مغز معمولاً برای افرادیکه دچار پارکینسون پیشرفته هستند و به داروهای آن واکنش نمی دهند استفاده می شود. این عمل می تواند نواسانات دارویی را تثبیت کرده و حرکات غیرارادی را نیز کاهش دهد. لرزش هم معمولاً به این عمل واکنش می دهد.

خطرات جدی این عمل متداول نیستند اما شامل خونریزی مغزی یا سکته می شود. خطر عفونت نیز وجود دارد. این عمل برای آنها که به درمان کاربیدوپا-لوودوپا واکنش نمی دهند مفیر نیست.

سبک زندگی و درمان های خانگی

اگر بیماری پارکینسون برای شما تشخیص داده شده است، باید با پزشکتان دنبال یک روش و برنامه درمانی باشید که بیشتری تاثیر را بر علائم شما داشته و کمترین عوارض جانبی را همراه بیاورد. برخی تغییرات خاص در سبک زندگی هم باعث تسهیل این بیماری می شود.

- رژیم غذایی سالم

باید رژیم غذایی متوازن که حاوی مقدار کافی میوه  سبزیجات و حبوبات کامل باشد داشته باشید. این موادغذایی سرشار از فیبر هستند که بسیار برای جلوگیری از یبوست ناشی از بیماری پارکینسون مفید هستند. داشتن یک رژیم غذایی متعادل همچنین موادمغذی مثل اسیدهای چرب امگا 3 که برای بیماران پارکینسونی مفید است را فراهم می آورد.

اگر می خواهید از مکمل های فیبر استفاده کنید دقت کنید که حتماً کم کم آن را با بدنتان آشنا کنید و روزانه به میزان کافی آب بنوشید. درغیر اینصورت یبوست شما بدتر می شود. اگر متوجه شدید که مصرف فیبر علائم شما را بهتر می کند، آنرا به طور منظم استفاده کنید.



تاريخ : جمعه بیست و پنجم اسفند 1391 | 1:43 | نویسنده : روشنایی
دیفتری

تعریف : یکی از بیماریهای عفونی حاد است که توسط کورینه باکتریوم دیفتریه ایجاد میشود .عامل اصلی ایجاد کننده عوارض دیفتری ، توکسین ناشی از کورینه باکتریوم است و عفونت حاصله بطور معمول به حلق ، حنجره و حفره های بینی محدود میشود ولی گاهی باعث گرفتاری پوست ، ملتحمه ، گوش و ژنیتالیا میگردد در بیماران مبتلا به دیفتری لوزه ها ، بیماری شدید سیتمیک و مرگ و میر ناشی از آن بنحو شایعی عارض میگردد و تمام علائم و عوارض بیماری در اثر اگزو توکسینی ایجاد میشود که در موضع عفونت تولید شده و با انتشار در بدن به سایر نقاط بدن میرسد این بیماری با مصرف توکسوئید دیفتری قابل پیشگیری است ولی عفونت موضعی ممکن است به این روش قابل پیشگیری نباشد.

تعریف موارد دیفتری :

  • مورد مظنون دیفتری : در دیفتری کاربردی ندارد ولی انواع فارنژیت حاد ، نازوفارنژیت حاد با غشاءکاذب و لارنژیت حاد در تشخیص افتراقی آن قرار میگیرند .
  • مورد محتمل دیفتری : با وجود غشاء چسبنده در لوزه ها ، حلق و یا بینی و متعاقب هر یک از موارد لارنژیت ، فارنژیت و یا تونسیلیت مشخص میشود.
  • مورد قطعی دیفتری یک مورد محتمل که از طریق آزمایشگاه تایید شود و یا با یک مورد قطعی آزمایشگاهی از نظر همه گیری ارتباط داشته باشد .

ملاکهای تشخیص قطعی آزمایشگاهی :

· جدا کردن کورینه باکتریوم دیفتریه از نمونه های بالینی

· افزایش حداقل چهار برابر در تیتر آنتی بادی سرمی (به این شرط که دو نمونه سرم قبل از تجویز توکسوئید دیفتری گرفته شده باشد.
توجه: افراد با نتیجه مثبت کشت کورینه باکتریوم ( یعنی افراد حامل بدون علامت ) نباید بعنوان مورد محتمل دیفتری گزارش شوند .

«بیماری دیفتری باید فوری ( تلفنی ) گزارش شود .»

برخورد با بیمار مبتلا به دیفتری

  • ایزولاسیون بیمار : بیمار مشکوک باید بلافاصله بستری و ایزوله شود و تا 14 روز پس از شروع درمان ، هیچگونه ملاقاتی ( مگر با رعایت موازین حفاظتی ) با وی انجام نشود .
  • تجویز آنتی توکسین : آنتی توکسین دیفتری از نوع سرم اسبی است و میزان تجویز آن بر حسب شدت بیماری، مدت علائم و نحوه درمان بیمار ، از 40-20 هزار تا 100 هزارواحد بین المللی متفاوت است دز آنتی توکسین بر حسب وزن و سن تغییر نمی کند حجم و غلظت ویالهای مصرفی در ایران 10000 واحد در 5 میلی لیتر (5CC /U10000 ) است از عوارض درمان با آنتی توکسین ، ایجاد واکنشهای آلرژیک است در نتیجه همیشه قبل از تزریق، باید در رابطه با سابقه آلرژی از بیمار و اطرافیانش سئوال شود.
  • تجویز آنتی بیوتیک : پنی سیلین پروکائین G بمیزان 800 هزار واحد، تزریق عضلانی ، بمدت 2 هفته ، توصیه میشوددر صورت حساسیت بیمار به پنی سیلین ، اریترو مایسین بمیزان روزانه 40 میلی گرم بازای هر کیلوگرم وزن بدن ( حداکثر 1 گرم ) تجویز شود .

اقدامات لازم برای موارد تماس با بیمار

· وضعیت واکسیناسیون افراد تماس داشته با بیمار بررسی شود و واکسن اول یا یاد آور مطابق جدول واکسیناسیون تلقیح شود .

· بر اساس دسترسی به امکانات آزمایشگاهی ، قبل از اقدام به درمان تهیه کشت از بینی و گلوی افراد در معرض تماس با بیمار اهمیت دارد (موارد تماس بایستی در شروع بیماری ایزوله گردند )

· برای همه موارد تماس در افراد کمتر از 6 سال سن ، یک درز واکس ثلاث تزریق شود و چنانچه با بیماری در تماس بوده اند که بیماری اش 7 روز طول کشیده و تحت درمان نیز قرار نگرفته است باید از پنی سیلیت بنزاتین بمیزان800.000 واحد نیز استفاده شود.

· در مورد تماس افراد با بیش از 6 سال سن، تزریق یک دز واکسن توام بالغین و پنی سیلین بنزاتین بمیزان 1200.000 واحد ضروری است.

· در صورت حساسیت بیمار به پنی سیلین ، اریترومایسین به میزان 40 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بیمار در دزهای منقسم (ترجیحاً هر 6 ساعت ) بمدت 10 روز ، برای هر دو گروه سنی پیشنهاد میشود و لیکن تجویز آنتی توکسین توصیه نمیشود .

· کنترل روزانه اعضای خانواده بیمار تا 7 روز ، ضروری است .

کزاز

تعریف : نوعی بیماری عصبی ( نورولوژیک ) است که با افزایش کشش و اسپاسم ماهیچه ها مشخص میشودگاهی این اسپاسم ها موجب آسیب های جدی مانند شکستگی دنده ها و مهره ها و خفگی شده و ممکن است با محرکهایی مانند نسیم ، حرکت ناگهانی ، صدا و نور بروز نماید عامل این بیماری یک نوع باکتری به نام کلستریدیوم تتانی است که هاگ ( اسپور ) تولید میکند .

اهمیت بهداشتی

این باکتری تعداد زیادی اسپور در خاک تولید میکند اسپور باکتری علاوه بر خاک در مدفوع حیوانات اهلی و انسان یافت میشود بنابراین هر نوع زخم عمیق ، میتواند به اسپور این باکتری آلوده شود .

انواع کزاز

1- کزاز نوزادان

· تعریف عامیانه : ناتوانی در مکیدن و سفتی در ماهیچه های صورت و بدن نوزاد از روز سوم تا 28 روز پس از تولد .

· تعریف استاندارد :

- سابقه مک زدن و گریه کردن طبیعی در دو روز اول تولد

- شروع بیماری (کاهش توانایی در مکیدن و گریه غیر طبیعی ) از سومین یا چهارمین روز تولد

- ناتوانی مکیدن به دنبال سفتی عضلانی و یا تشنج و یا هر دو مورد .

تعریف مورد مظنون کزاز نوزادی :

1- مرگ نوزادان در سن 3 تا 28 روزگی که علت آن مشخص نباشد.

2- هر نوزادی که طبق گزارش به علت کزاز نوزادی فوت نموده و مورد بررسی قرار نگرفته است .

تعریف مورد قطعی کزاز نوزادی :

نوزادی که در دو روز اول زندگی بطور طبیعی قادر به مکیدن پستان و گریستن باشد و سپس شروع بیماری بین روزهای سوم تا بیست و هشتم با عدم توانایی در مکیدن شیر که به دنبال آن دچار سفتی عضلات یا اسپاسم میشود .

گزارش تلفنی به مرکز بهداشت شهرستان و تکمیل لیست خطی و فرم بررسی

2 – کزاز بالغین

  • تعریف عامیانه : هر نوع زخم در هر جای بدن یا عفونت گوش که بدنبال آن باز کردن دهان دشوار خواهد بود و یا با سفتی گردن و یا بدن توام است
  • تعریف استاندارد :

- اشکال در باز کردن دهان یا بلع ، سفتی دردناک گردن ، ماهیچه های شکم و سایر ماهیچه ها به شرط هوشیاری کامل .

- وجود یک زخم غالباً عفونی شده ، یا سابقه جراحت در چند هفته گذشته .

- در موارد شدید ، چهره بیمار به نظر متبسم با ابروهای بالا آمده ، پشت و گردن قوس دار ، بازوهای خمیده محکم جمع شده روی سینه و پاهای کشیده .

- بروز تشنج در بیمار با تحریکات نور ، صدا ، تماس و سایر محرکها .

پیشگیری از کزاز در زخم ها و جراحی ها

1- برخورد صحیح با زخم

- شستشوی زخم با نرمال سالین

- پاک کردن زخم از آلودگی و نسوج مرده

- عدم بخیه زخمهای آلوده و مشکوک

- استفاده منطقی از آنتی بیوتیکها

2- استفاده از تتابولین و یا واکسن کزاز با توجه به نوع زخم

· زخمهای تمیز سطحی و یا خراشیدگی جزئی

· زخمهای آلوده به خاک ، بزاق و فضولات، و زخمهای ناشی از سوختگی ، له شدگی ، یخ زدگی ، گاز گرفتگی و زخمهای نفوذی عمیق

توجه:

- منظور از واکسیناسیون کامل ، 5 بار است .

- مقدار یاد آور توکسوئیدml 5/. برای بچه ها و بالغین است .

- مقدار تتابولین در موارد ضروری 250 واحد ( یک ویال ) است .

- برای زخمهای دارای بافت مرده غیر قابل دبریدمان، زخمهای فراموش شده بیش از 24 ساعت و زخمهای آغشته به محتویات کولون ، فاضلاب و محوطه دامداری ، باید از 500 واحد تتابولین عضلانی استفاده شود .

- موارد تزریق هم زمان تتابولین و توکسوئید کزاز ، باید توسط دو سرنگ و در دو محل جداگانه به صورت عضلانی باشد .

- توکسوئید کزاز بصورت توام با توکسوئید دیفتری عرضه میشود .

سیاه سرفه

تعریف

سیاه سرفه یکی از بیماریهای عفونی واگیردار دستگاه تنفسی است که عانل آن بوردتلا پرتوسیس بوده و در سراسر جهان منتشر میباشدو در تمامی سنین بویژه در کودکان عارض میگردد.

اهمیت بهداشتی بیماری

این بیماری یکی از شایعترین ناخوشیهای مولد سرفه به حساب میاید و سالانه با حدود 51 میلیون نفر مبتلا باعث مرگ حدود 600 هزار نفر میشود از آنجایی که این بیماری تا حدود زیادی قابل پیشگیری و درمان است آگاهی از نحوه برخورد با آن ،اهمیت بهداشتی بسزایی دارد .

تعریف موارد سیاه سرفه :

· مورد مشکوک سیاه سرفه

1. سابقه سرفه شدید

2. سابقه یکی از موارد زیر

- داشتن سرفه مداوم ، بمدت 2 هفته یا بیشتر

- سرفه های مخصوص ( whooping cough)

- وجود استفراغ متعاقب سرفه

· مورد محتمل سیاه سرفه

1. وجود علائم مربوط به مورد مشکوک و وجود یکی از علائم و موارد زیر مطرح کننده مورد محتمل سیاه سرفه است :

در شیرخواران کم سن و سال تر ، وجود سرفه های طولانی بدون هوپ که متعاقب آن آپنه و سیانوز باشد در کودکان بزرگتر ، حملات غالباً به بروز شوک منتهی میشود و گاهی اوقات نیز استفراغ و ترشسحات موکوسی چسبنده ای دیده میشود که حالتی ریش ریش دارد.

2. بیماری که دچار خونریزی زیر ملتحمه ای است

3. بیماری که 4-2 هفته قبل بعنوان مورد مشکوک به سیاه سرفه تحت نظر بوده باشد

4. زمانی که در محل همه گیری سیاه سرفه وجود داشته باشد

5. زمانی که تعداد WBC بیمار ، نشان دهنده تعداد 15000 یا بیشتر لنفوسیت در میلی لیتر خون باشد.

 

 توجه: بین حملات سرفه ، معمولاً یک حالت بهبود مشاهده میشود.

· مورد قطعی سیاه سرفه : وجود علائم مورد محتمل سیاه سرفه همراه با نتیجه مثبت کشت باکتری یا بررسی ترشحات نازوفارنکس از نظر وجود بوردتلا پرتوسیس با روش ایمونو فلورسانس.

برخورد با بیمار

Ÿ ارجاع بیمار به نزدیکترین مرکز مجهز به تسهیلات پزشکی

Ÿ ایزولاسیون تنفسی بیمار پس از شروع آنتی بیوتیک تا 7 روز

Ÿ تغذیه مناسب و تجویز مایعات کافی به بیمار

برخورد با اطرافیان بیمار

  1. واکسیناسیون اولیه یا یاد آورDPT برای کودکان کمتر از 5 سال (چنانچه در 6 ماه گذشته نوبت یادآور دریافت نکرده یاشد ) انجام میشود .
  2. برای افرادی که در معرض تماس بوده اند اریترو مایسین به میزان mg/kg 50 بمدت 10 روز تجویز میشود.
  3. در صورت دسترسی به فرد در تماس با بیمار ،باید از گلو و بینی فرد فوق با سواپ نمونه برداری شود.
اعضای خانواده بیمار ، باید روزانه از نظر بیماری کنترل شوند .