درد قفسه‌سینه علامت چیست؟

درد قفسه‌سینه علامت چیست؟


حتما در طول زندگی، در قفسه سینه خود گاهی احساس درد داشته اید و اکثراً خودبخود یا با مراجعه به پزشک برطرف شده و علت مهمی نداشته است. جالب است بدانید همیشه مشکل قلبی باعث درد قفسه سینه نمی شود.


درد قفسه‌سینه

از علل درد قفسه سینه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1- بیماری های گوارشی مثل زخم معده و زخم اثنی عشر، بیماری کیسه صفرا و ....

2- بیماری های جدار قفسه سینه (اسکلتی – عضلانی)

3- بیماری های قلبی مثل آنژین صدری و سکته قلبی

4- وضعیت روحی روانی

 

آنژین صدری

یکی از علل بروز درد قفسه سینه بیماری آنژین صدری است. آنژین عبارتست از درد یا ناراحتی در ناحیه قفسه سینه که علامت بیماری عروق شریانی قلب است.

این حالت زمانی پیش می آید که رگ های خونی منتهی به قلب یا مسدود و یا تنگ شده باشند. این باعث می شود که خون و اکسیژن کمتری به قلب برسد.

آنژین حمله قلبی نیست، بلکه علامت هشدار دهنده است که شما با خطر حمله قلبی مواجه هستید

آنژین اغلب به صورت یک احساس چلانده شدن یا فشار وارد آمدن در ناحیه قفسه سینه دیده می شود. بعضی افراد آن را شبیه درد و سوزش سردل (ترش کردن غذا) توصیف می کنند. درد غالبا در شانه ها، بازوها، گردن، فک تحتانی صورت یا ناحیه پشت احساس می شود.

این درد فشار دهنده و سنگین است که با فعالیت تشدید شده و با استراحت بهبود می یابد و ممکن است همراه با تهوع و استفراغ، تنگی نفس، تعریق، سبکی سر و کاهش یا افزایش فشار خون باشد.

درد مذکور معمولاً بیش از ده دقیقه طول نمی کشد و بوسیله استراحت یا با داروی نیتروگلسیرین (به شکل اسپری) برطرف می شود.

 

انواع آنژین

1- آنژین ثابت: حالتی است قابل پیش بینی و زمانی پیش می آید که نیاز قلب به خون در اثر فعالیت بدنی، فشار عصبی یا صرف غذای سنگین افزایش یابد.

 

2- آنژین غیرثابت: حالتی است غیرقابل پیش بینی و زمانی پیش می آید که شخص استراحت می کند. این آنژین بیشتر پیش می آید و مدت آن طولانی‌تر است و باید فورا آن را بررسی کرد.

 

3- آنژین متفاوت: معمولاً در حال استراحت شخص و اغلب در شب پیش می آید.

 

4- آنژین میکرووسکولار: باعث درد قفسه سینه می شود، ولی بدون انسداد شریان خونی و در اثر عملکرد بد رگ های خونی ریز قلب بوجود می آید.

 

5- آنژین غیرعادی: این نوع آنژین در خانم ها بیشتر بروز می کند و دارای علائم غیرعادی است.

 

هنگام برخورد با فردی که درد قفسه سینه دارد، چه کار باید کرد؟

1- آرامش و خونسردی خود را حفظ کنید.

2- در صورتی که بیمار سابقه بیماری قلبی دارد، او را بی حرکت نگه داشته شده و با اولین وسیله نقلیه در دسترس، او را به مرکز درمانی برسانید.

3- اگر بیمار سابقه بیماری قلبی نداشته باشد، نیز باید توسط مراکز تخصصی معاینه شود.

اگر درد قفسه سینه، با استراحت یا استفاده از داروی نیتروگلسیرین برطرف نشد، سریعا به پزشک مراجعه کنید

مراقبت خانگی

- هر کاری در دست دارید، متوقف کنید.

- بنشینید یا دراز بکشید.

- اگر پزشک اسپری نیتروگلسیرین به شما داده است، می توانید از سه نوبت اسپری زدن، به فاصله 5 دقیقه از یکدیگر استفاده کنید.

- اگر بعد از انجام کارهای بالا، درد برطرف نشد، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

- روش و سبک زندگی تان را تغییر دهید، مانند کاهش وزن اضافی، ورزش کردن، رژیم غذایی سالم.

- حجم هر وعده غذایی تان را کمتر کنید. غذاهای سنگین باعث بروز ناراحتی مذکور می شود.

- سیگار کشیدن را متوقف کنید.

- اگر لازم بود، فشار خون بالا، بیماری قند و کلسترول بالا را درمان کنید.

- الکل مصرف نکنید.

- از فشار روحی یا عصبی بکاهید.

 

در شرایط زیر فورا به پزشک مراجعه کنید:

- اگر درد بیش از چند دقیقه طول بکشد.

- اگر درد قفسه سینه، با استراحت یا استفاده از نیتروگلسیرین (سه نوبت اسپری زدن، به فاصله 5 دقیقه از یکدیگر) برطرف نشد.

- عرق می کنید.

- نمی توانید درست نفس بکشید.

- حالت تهوع دارید و یا استفراغ می کنید.

- ضربان قلب شما تند، کند یا نامنظم شده است.

- حالت منگی یا سرگیجه دارید.

- درد شدید قفسه سینه یا دردی که مانند احساس بار سنگین بر روی سینه است، دارید.

 

پیشگیری

روند شهرنشینی و صنعتی شدن ارتباط مستقیمی با افزایش بیماری های قلبی دارد، اما می توان این بیماری ها را با رعایت برخی نکات به تاخیر انداخت:

 

1- کنترل رژیم غذایی : مصرف کم غذاهای چرب و شیرین و غذاهای کنسرو شده و افزایش مصرف سبزیجات و میوه تازه باعث افزایش طول عمر و سلامتی انسان ها می شود.

 

2- دوری از استرس و هیجان : گرچه زندگی بدون استرس ممکن نمی باشد، اما نحوه برخورد با استرس مهم است و آموزش در این خصوص، از مهم ترین ملزومات زندگی شهرنشینی است.

 

3- پرهیز از مواد مخدر و سیگار: باور مردم این است که قلیان و سایر وسایل مشابه خطر چندانی ندارند، اما این باور، غلط است.

 

4- ورزش و تحرک جسمی منظم تا حدود زیادی از بروز بیماری های قلبی جلوگیری می کند.

هپاتیت B

علایم و تشخیص بیماری هپاتیت B

با توجه به این که در اغلب موارد این بیماری از مادران آلوده به نوزادان منتقل می‌شود، تا سال‌ها علامتی بروز نمی‌کند. در برخی موارد به دنبال هپاتیت حاد ویروسی، فرد به صورت یک فرد ناقل در می‌آید. در این افراد به دنبال علایم هپاتیت از جمله بی‌اشتهایی، ضعف، بی‌حالی، پررنگی ادرار و زردی؛ سیستم ایمنی بدن نمی‌تواند آنتی ژن هپاتیت B را از بین ببرد و بعد از 6 ماه، با وجود بهبودی ظاهری فرد آلوده باقی می‌ماند. خوشبختانه تنها 10 درصد افراد مبتلا به هپاتیت حاد ویروسی دچار هپاتیت مزمن می‌شوند و ناقل هپاتیت باقی می‌مانند. ولی متأسفانه در صورت انتقال عفونت از مادر به نوزاد، در اغلب موارد حالت ناقل پابرجا خواهد ماند و نوزادان آلوده امروزه، خود آلوده کننده جامعه خواهند بود.

تشخیص بیماری هپاتیت B

براساس اکثر گزارش‌های علمی، بسیاری از کسانی که به ویروس هپاتیت‌ B آلوده می‌شوند، از بیماری خود آگاهی ندارند و سال‌ها پس از ابتلا، از وجود این بیماری مطلع می‌شوند. راه تشخیص این بیماری اندازه‌گیری آنتی ژن سطحی این ویروس یعنی HBS AG است. اگر در فردی آزمایش HBS AG مثبت شود، نشان می دهد که آلوده به ویروس هپاتیت B است یعنی در بدن وی ویروس هپاتیت B وجود دارد. آنچه این آزمایش را معنی‌دار می‌کند، حال عمومی بیمار، وضعیت کبد (اندازه آن و نتایج آزمایش‌های مخصوص کبد) و چند آزمایش دیگر در مورد فعالیت ویروس در بدن است. در بسیاری از موارد به دنبال کشف یک مورد HBS AG مثبت، سایر افراد خانواده آزمایش شده و موارد مثبت بدون علامت شناسایی می‌شوند.

بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره‌ای (3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل شدن به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع‌تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود.
مهم‌ترین مسئله در ارتباط با ناقلین هپاتیت B

این بیماران هیچ گونه علامت، نشانه و ناراحتی ندارند، ولی در خونشان ویروس وجود دارد. مهم‌ترین مسئله در مورد این گروه از افراد، مراجعه به پزشک هر 6 ماه یک بار و بررسی آزمایشگاهی جهت تعیین وضعیت کبدی است. این امر جنبه حیاتی دارد و با انجام آن می‌توان به فعال شدن بیماری در مراحل اولیه پی برد.

عاقبت ناقلین هپاتیت B

در اکثر موارد، شواهدی دال بر تخریب و التهاب سلول‌های کبدی دیده نمی‌شود. در واقع یک سازش و همزیستی بین ویروس‌ها و سیستم دفاعی بدن به وجود می آید. این سازگاری ممکن است تا سالیان سال باقی بماند و بیمار مشکل کبدی پیدا نکند و ویروس همچنان در حالت نهفته تا آخر عمر باقی بماند. از هر 100 نفری که به این حالت مبتلا هستند، سالیانه 1 تا 2 نفر ویروس را از بدن خود پاک کرده و آزمایش HBS AG آنها منفی می‌شود. تعداد بسیار کمی از این افراد در عرض چند سال، دچار عود بیماری شده و به اصطلاح فعالیت ویروس در بدن آنها مجدداً از سر گرفته می‌شود. به همین دلیل است که به حاملین هپاتیت B توصیه می‌شود تا برای معاینه و انجام آزمایش‌های کبدی و بررسی وضعیت‌شان هر 6 ماه یک بار به پزشک معالج خود مراجعه کنند.

بهتر است ناقلین هپاتیت به صورت دوره‌ای (3 تا 6 ماه) از نظر عملکرد کبد بررسی شوند تا در صورت تبدیل شدن به هپاتیت مزمن، تشخیص و درمان سریع‌تر صورت گیرد و از تخریب بیشتر کبد جلوگیری شود.

آیا امکان ابتلای ناقلین هپاتیت B به سیروز وجود دارد؟

در تعداد کمی از این بیماران که اختلال در کار کبد به صورت پیشرونده است، این احتمال وجود دارد. خوشبختانه امروزه با عرضه داروهای جدید امکان جلوگیری و یا به تأخیر انداختن این روند وجود دارد.

تزریق واکسن ضد ویروس هپایتت B به صورت سه دوز با فواصل صفر، یک‌ماه و 6 ماه می‌تواند بیش از 95 درصد، مانع از ابتلا به این بیماری شود.
هپاتیت مزمن B

در تعدادی از افراد مبتلا به هپاتیت B ،ویروس به صورت فعال سبب التهاب کبد می‌شود. آنزیم‌های کبدی (ALT, AST) در خون این افراد افزایش می‌یابد. این افراد نیاز به تشخیص شدت التهاب در کبد و فعالیت ویروس در خون و احیاناً درمان دارند. برای تشخیص فعال بودن بیماری و پیگیری بیماران بعد از شروع درمان لازم است آزمایشات اندازه‌گیری سطح میزان ویروس در خون (اصطلاحا PCR شمارشی) انجام شود. انجام PCR معمولی و غیر شمارشی فایده‌ای ندارد.

امروزه داروهای ضد ویروسی متعددی برای درمان هپاتیت مورد استفاده قرار می‌گیرد. داروی اینترفرون- آلفا دارای اثرات ضد ویروسی بوده و سبب تحریک سیستم دفاعی بدن می‌‌‌شود. تجویز این دارو طبق نظر پزشک صورت می‌گیرد.

PCR شمارشی (VIRAL LOAD) در تعیین شدت بیماری و میزان پاسخ به درمان داروهای ضد ویروسی کمک فراوانی می‌کند.

یکی دیگر از داروهایی که در درمان هپاتیت مزمن استفاده می‌شود، قرص لامیوودین است. این دارو با مهار آنزیم مسئول تکثیر ویروس هپاتیت B ،سبب مهار تکثیر آن و کنترل بیماری هپاتیت مزمن B می‌شود.

آیا هپاتیت B قابل پیش‌گیری است؟!

تزریق واکسن ضد ویروس هپایتت B به صورت سه دوز با فواصل صفر، یک‌ماه و 6 ماه می‌تواند بیش از 95 درصد، مانع از ابتلا به این بیماری شود. شما هم می‌توانید با تلقیح واکسن، از ابتلای خود در برابر این عفونت محافظت کنید.